Nieuws uit de parochie

HUWELIJK KAPELLEN: SOFIE & ROBIN
ma 12 augustus '19

SofieKollman

Op zaterdag 10 augustus 2019 gaven Sofie Kollman en Robin Huts elkaar het ja-woord in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen. In naam van de parochiegemeenschap wensen wij het jonge paar van harte proficiat!

God van Liefde,
Sofie & Robin zijn naar hier gekomen
om elkaar gelukkig te maken.
Wij bidden U dat zij elkaar echt liefhebben
en in alle eenvoud elkander diepe vreugde mogen schenken.
Wij vragen het U,
voor nu, voor morgen en alle dagen tot in eeuwigheid.
Amen.

Foto: Anja Maesen

OVERLIJDEN DANNY HAESEVOETS – BUNSBEEK
vr 09 augustus '19

Zonsondergang

Op 3 augustus ’19 overleed Danny Haesevoets. We nemen gelovig afscheid van hem op dinsdag 27 augustus ’19 om 19 uur in de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek.
We betuigen onze christelijke deelneming aan zijn familie en wensen hen veel sterkte.

Rouwbrief Danny Haesevoets

OVERLIJDEN MAURICE DEGEEST – GLABBEEK
do 08 augustus '19

Zonsondergang

Op 8 augustus ’19 overleed Maurice Degeest. We nemen gelovig afscheid van hem op maandag 12 augustus ’19 om 10 uur in de Sint-Niklaaskerk van Glabbeek.
De gedachtenismis zal doorgaan op zondag 1 september 2019 om 9.30 uur in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen.
We betuigen onze christelijke deelneming aan zijn familie en wensen hen veel sterkte.

www.ingedachten.be/nl/overlijdensberichten/overlijden-detail/08-08-2019/maurice-degeest

Groeien tot in het oneindige. Letterlijk.
di 06 augustus '19

Zondag 4 augustus 2019, achttiende zondag door het jaar (jaar C)

In oktober en november, als de dagen korter worden en de nachten langer, als het weer versombert en heel de natuur ons spreekt over de vergankelijkheid der dingen, dan sluit de liturgie daar naadloos bij aan en richten de lezingen en de gebeden onze aandacht op onze eigen sterfelijkheid.
Maar toch niet middenin de zomer! Toch niet in volle vakantietijd!
En toch gaan de lezingen vandaag daarover: over de kortstondigheid van ons leven hier op aarde. En over wat daarna komt. Als er nog iets daarna komt.
En, als er nog iets daarna komt, moeten wij daar dan iets voor doen of worden wij daar automatisch in opgenomen?
Bij nader inzien is het helemaal nog niet zo gek om daar in de vakantietijd eens goed over na te denken. Geen andere tijd is immers meer geschikt om eens helemaal stil te vallen en ons in alle rust eens af te vragen: “Waar ben ik eigenlijk mee bezig? Leef ik wel zinvol? Wat is het doel van mijn leven? Heb ik wel een doel, of laat ik mij gewoon meedrijven?”
Zusters en broers, wanneer ik mijn preken van de laatste tijd overlees, dan verbaas ik mij er zelf over hoe vaak ik hier van jetje sta te geven tegen de alles overheersende levensfilosofie hier in het Westen, die ons gewoon tegemoet waait uit de media, de reclame, ‘de boekskes’ en zelfs uit de wereld van onderwijs, cultuur, wetenschap en politiek. En die levensfilosofie, dat is het altijd maar voldoen aan de drang, de plicht bijna om te genieten.
Dat lijkt ook nog het enige te zijn wat wij elkaar toewensen. Geniet ervan! Van duizend en één dingen.

Levensvervulling
Ik kan er echt niet genoeg de nadruk op leggen hoezeer je als christen het recht hebt om de Schepper te eren door plezier te vinden in alle mooie, heerlijke en genotvolle zaken die het leven aangenaam maken.
Ik denk zelfs dat echte christenen per definitie genieters zijn. Zij het dan eerder epicuristen die het meer verfijnde, soms “uitgesteld” genieten verkiezen boven het wat ruigere hedonisme, dat wil gaan voor veel en lang en onmiddellijk.
De vraag is alleen maar: kan je met alleen maar genieten je leven vullen?
Kan je daarmee zin geven aan je leven? Geeft dat levensvervulling?
Kan je echt op een zinvolle manier oud worden, als je alleen maar probeert om narigheid en ongemak te ontlopen en zoveel mogelijk je dagen te vullen met aangename en genotvolle bezigheden? Misschien moeten we daar ook niet te vlug met neen op antwoorden. Of wij ons leven op een zinvolle manier doorbrengen hangt namelijk in grote mate af van wat wij als zinvol zien, maar in ieder geval ook van hoe wij het leven zien. En dan vooral: houdt het leven op bij onze dood of geloven wij dat er daarna nog iets komt?

Verschil
Ik denk dat dit een enorm verschil maakt i.v.m. de vraag wat dan zinvol leven is.
Als het leven eindigt met de dood, dan kan je moeilijk ontkennen dat het zinvol is om je bestaan zo aangenaam mogelijk door te brengen. Als je dan daarbij ook nog gerijpt bent tot iemand met een gezonde morele en sociale reflex, dan ga je ook wensen dat andere mensen het eveneens goed hebben. En je daar ook voor inzetten. Het is een houding waarbij nogal wat nobele mensen die niet geloven, niet moeten onderdoen voor gelovigen. Het is inderdaad duidelijk dat je niet religieus-gelovig moet zijn om sociaal en menslievend in het leven te staan. En toch is er een wereld van verschil tussen christenen en mensen die niet-religieus geloven wat betreft hun motivatie om positief en anderen waarderend en helpend in het leven te staan.
Gewoon omdat christenen een andere tijdslimiet hanteren.

Groeien
Christenen gaan ervan uit dat een mensenleven niet eindigt bij de dood. Maar dat iedere mens geroepen is om eeuwig te leven in de geborgenheid van God.
En dat heeft natuurlijk een enorme weerslag op de manier waarop je het leven vóór de dood wil inkleuren. Als je gelooft dat je einddoel een God is die pure liefde is, dan is heel je leven vóór de dood een kans om te groeien in liefde, om te groeien naar God toe. Dan steek je de morele en sociale dimensie voorbij. Dan wil je niet zozeer een moreel en eerbaar leven leiden, aangenaam voor jezelf en hulp biedend aan anderen.
Maar dan wil je echt een liefdevol mens worden. En dan wordt voelen dat je daarin groeit, de meest voldoeninggevende ervaring.
Sterker nog, je voelt steeds duidelijker dat dit het enige is wat nog telt.
Dat zelfs als je oud en sukkelachtig wordt, je kansen blijft krijgen om te groeien.
Te groeien in de liefde. En dat maakt je gelukkig.

LOURDES IS SPRINGLEVEND: ‘DE BEDEVAART HEEFT EEN GUNSTIGE INVLOED OP DE GEZONDHEID’
di 06 augustus '19

Rosary Basilica in the evening in Lourdes“Mensen lopen storm voor mindfulness, yoga, psychotherapie en oosterse meditatie, omdat ze een leegte ervaren en zoeken naar betekenis voor hun leven, een diepere dimensie, wat vastigheid. Geestelijke gezondheid is onze grootste uitdaging vandaag, steeds meer ook bij kinderen en jongeren. De dimensie van het hart en van menselijke verbondenheid is in onze cultuur al te lang verwaarloosd, alsof alleen het verstand en het ego ertoe doen. Daar betalen we een prijs voor. Lourdes biedt een therapie aan. Ik hoop dat ook jonge mensen hun vooroordelen opzijzetten en hun weg vinden naar deze springlevende spirituele energiebron”

Huisarts Johan Wens, 24 jaar vrijwilliger Lourdes

Meer hierover op https://www.knack.be/nieuws/gezondheid/lourdes-is-springlevend-de-bedevaart-heeft-een-gunstige-invloed-op-de-gezondheid/article-longread-1492731.html

ZOMERKERMIS TE ATTENRODE
za 03 augustus '19

Het laatste weekend van juli is het kermis in Attenrode. Op zaterdag (27/07) wordt dan de kerkwijding herdacht met een eucharistieviering en sinds enkele jaren gaat er terug een processie uit. Jonas Vangroenendael had alles goed voorbereid, wimpels en vlaggen hingen klaar, het beeld van Sint-Andries stond op de wagen en Onze-Lieve-Vrouw had haar beste kleed aan. Ondanks het druilerige weer zat de kerk goed vol. Priester Luc en diaken Freddy zorgden samen voor een mooie viering. Terwijl het buiten nog harder begon te regenen, speelde de harmonie in de kerk een processiemars en werd de zegen gegeven met de monstrans. Spijtig dat de processie niet kon uitgaan, maar de aanwezigen gingen toch met een goed gevoel naar de feesttent. Daar werden alle aanwezigen bedankt met een drankje.

Zondagnamiddag (28/07) was het verzamelen geblazen voor oldtimers en tractoren, er namen 60 grote en minder grote machines deel aan een rondrit door het dorp. Terug aan het vertrekpunt gekomen, werden ze gezegend door priester Luc. Het is een mooie gewoonte geworden in onze kleine parochie, hopelijk volgend jaar met beter weer!

Dank aan Ellen Laermans voor de foto’s!

FEESTELIJKHEDEN HEINKENSBERG WEVER
vr 02 augustus '19

Van harte uitgenodigd op de feestelijkheden in Wever op dinsdag 15 augustus ’17 (Onze-Lieve-Vrouw ten Hemelopneming)…

2019 Heinkensberg

De Schepping is nog bezig
vr 02 augustus '19

Zondag 28 juli 2019, zeventiende zondag door het jaar (jaar C)

Als er iets is dat je in bijna alle godsdiensten tegenkomt, dan is dat wel de idee dat God het goede beloont en het kwade bestraft. Je vindt die vergeldingsgedachte bijvoorbeeld heel sterk terug in het Oude Testament. Zoals vandaag in het verhaal over de ondergang van Sodom. God wil de stad vernietigen omwille van het door-en-door zondig gedrag van de inwoners. En Abraham wil het vergeldingsprincipe positief aanwenden en tracht God te overreden om de stad juist te sparen omwille van de rechtvaardigen onder de inwoners. “Al waren het er maar 10”.

Illusie
En toch denk ik dat die vergeldingsgedachte geen typisch godsdienstige gedachte is. Ik denk dat het eerder om een algemeen menselijke gedachte gaat, een verlangen, een wensdroom levend in iedere mens. Ook mensen die het atheïstisch geloof aankleven, mensen dus die geloven dat er geen God is, die zullen, wanneer hen totaal onverdiend iets heel ergs overkomt, verontwaardigd zeggen: “dat heb ik nu toch ook niet verdiend”.
Alsof er toch ergens een instantie moet zijn die zorg draagt voor een minimale vorm van rechtvaardigheid. Of dat, als die instantie er niet is, dat dan de kosmos zo in elkaar steekt dat -op één of andere manier- uiteindelijk het belonen van het goede en het bestraffen van het kwade, het “normale” is.
Maar ieder van ons beseft dat dit een wensdroom is die op geen enkele manier in de echte wereld bevestigd wordt.
Er is de schrijnende ongelijkheid tussen mensen al van bij hun geboorte, waarbij de ene mens wel geprogrammeerd lijkt om gezond honderd jaar te worden, terwijl de andere zijn korte leven voornamelijk zal doorbrengen in klinieken en sanatoria.
Als je dan bovendien ook nog denkt aan oorlogen, ziekten en natuurrampen, die ontelbare onschuldigen de miserie en de dood injagen, zonder ook maar het minste onderscheid tussen goed en kwaad bij de slachtoffers, dan besef je dat er niet zoiets is als een regulerend principe dat rechtvaardigheid in de hand werkt.

Bidden
Christenen geloven dat God liefde is. Omdat Jezus ons dat bijgebracht heeft.
Maar dat is een overtuiging die je alleen maar bevestigd kan zien met de ogen van het geloof. Met de ogen van het hart.
Tot die gedachte, de gedachte dat God liefde is, kom je zeker niet door het bestuderen van de natuur. Ook op dit punt moeten we toegeven dat God een mysterie is, dat wij Hem met ons verstand nooit helemaal begrijpen.
In feite kunnen wij God alleen maar naderen door te luisteren naar wat Jezus ons zegt en door ons voor Hem te openen in het gebed.
Ons gebed is inderdaad op de eerste plaats luisteren naar wat God ons wil zeggen.
Voor een christen is bidden vooral: op een heel vertrouwelijke manier omgaan met God, zoals een kind onbevangen praat met zijn papa.
Het gebed dat Jezus zelf ons geleerd heeft, wijst al van in het begin op een typisch christelijke houding in het gebed: de oneindig vertrouwelijke aanspreking van God met “vader, papa”.

Onaffe schepping
En onmiddellijk daarna wordt een tweede kenmerk van het christelijk gebed heel duidelijk in de zin: Uw rijk kome, Uw wil geschiede op aarde als in de hemel.
Wij gaan er dus van uit dat de wereld op zich God-loos is. Niet vóór God, niet tégen God, maar God-loos. En dat God in die wereld wil doordringen.
Dat Hij met zijn liefde in de wereld zichtbaar worden. En dat Hij ons daarvoor wil nodig hebben.
Als christen ga je er dus van uit dat de wereld, dat de Schepping niet af is, niet volmaakt is. Dat klinkt heel erg onorthodox omdat het suggereert dat God iets geschapen heeft dat niet-volmaakt is. Maar we moeten ons daar over zetten.
Paulus zelf zegt dat de wereld zucht en kreunt in barensweeën. M.a.w. de wereld is niet af. De Schepping is nog volop bezig.
En God wil via ons steeds verder in de wereld doordringen, Zijn liefde tastbaar maken in een wereld die zo’n nood heeft aan rechtvaardigheid, medelijden, liefde en ontferming. Nood heeft aan voltooiing.

Ultiem gebed
Wanneer ik bid als christen, dan vraag ik aan God om mij te kneden en anders te maken, opdat ik kan en wil helpen om de wereld anders te maken, beter te maken.
Bidden is, ten diepste, vragen aan God dat mijn wil steeds meer zou overeenkomen met zijn wil. Opdat mijn eigen leven en bijgevolg ook mijn omgeving en een klein stukje van deze wereld, ietsje meer beeld wordt van Hem.

GEZOCHT: ENTHOUSIASTE BEGELEIDERS VOOR 11/12-JARIGEN
wo 24 juli '19

foto

Elk jaar ontvangen zo’n 50 jongens en meisjes het sacrament van het Vormsel (Plechtige Communie) in de zes Glabbeekse parochie-gemeenschappen. Om hen op een hedendaagse manier daarop voor te bereiden staat er een team van begeleiders (catechisten) enthousiast paraat om met de kinderen van oktober tot mei op weg te gaan naar hun grote dag. Op dit moment zijn er vier gemotiveerde catechisten: Erika, Ingrid, Gilbert en Gert.

We zijn op zoek naar bijkomende begeleiders voor onze goed draaiende catechese-werking. Leeftijd en opleiding zijn niet relevant. Het is wel belangrijk dat men zich goed voelt bij 11-12-jarigen en zich kan inleven in hun leefwereld.

De samenkomsten zijn kant-en-klaar met werkmateriaal voor de begeleiders en voor de kinderen: de begeleiders hoeven dus zelf geen samenkomsten in elkaar te knutselen.

Wat wordt er verwacht van een begeleider?
Een achttal samenkomsten (van anderhalf uur) met de kinderen in een eigen groep. Een zestal gezamenlijke eucharistievieringen en een leuk bezinningsweekend, drie repetitieavonden in de week vóór de Vormselviering en een drietal voorbereidende samenkomsten met de begeleiders. Hij/zij draait mee in een aangenaam team;.

Geïnteresseerd? Extra info?
Geef een seintje aan Gert Janssens via gert.janssens@kerkglabbeek.be of via
0474 / 72 14 82 (whatsapp).

EUCHARISTIEVIERING WOONZORGCENTRUM DEN BOOMGAARD
zo 21 juli '19

DSCF0731.JPGVan harte welkom om op maandag 22 juli ’19 om 14 uur mee eucharistie te vieren in Residentie Den Boomgaard (Stationsstraat). Ook u, als niet-bewoner en niet-familielid, bent welkom om mee te vieren met de bewoners en priester Luc.

Pagina's