Nieuws uit de parochie

PATROONHEILIGE KAPELLEN
zo 22 september '19

Op zondagochtend 8 september ’19 vierde Kapellen haar patroonheilige, Onze-Lieve-Vrouw Geboorte. Na de eucharistieviering werden de aanwezigen uitgenodigd op een gezellige receptie.

UNIEK KERKCONCERT MET LISA DEL BO
vr 20 september '19

F4275k38.jpgTer gelegenheid van 30 jaar Pastoor-Deken Joris Hardiquest, vindt op zondag 17 november 2019 om 15.30 uur (deuren open vanaf 14.30 uur) in de Sint-Germanuskerk van Tienen een uniek concert plaats. Ditmaal geen kerstconcert, maar een sfeervol kerkconcert waarbij de Vlaamse zangeres Lisa del Bo zich inzet voor een prachtig pastoraal project. Een bezield project waarbij ze vrijuit zingt over haar geloof, in alle vrijheid mensen uitnodigt tot geloof.

Op een authentieke en hartverwarmende wijze zal onze Limburgse zangeres liederen brengen uit haar nieuwe album “Lisa gelooft.” Sommige melodieën en teksten, zoals het Ave Maria en het Onze Vader, zult u wellicht herkennen en u vreugdevol aanzetten tot meezingen. Andere liederen zijn volstrekt nieuw en vragen eerder om genietend te luisteren. Met veel moed laat Lisa del Bo ook verschillende muzikale genres afwisselen. Van kleinkunst tot country, het ligt allemaal binnen haar stembereik. Liefde, hoop en verdraagzaamheid, daartoe wil Lisa del Bo ons oproepen.

Dat is ook de hartverwarmende boodschap die Joris Hardiquest als deken de gelovige gemeenschap steeds heeft willen meegeven. Een boodschap die hij ook in de toekomst als pastoor verder wil verkondigen. Als dank wordt hem dit hartverwarmende concert aangeboden.

Tegelijkertijd is het optreden van Lisa del Bo ten voordele van de werking “Mensen in Nood.” Na het concert kan iedereen nagenieten bij een glaasje en hapje.

De toegang bedraagt 10 euro per persoon. Tickets kunt u telefonisch reserveren bij Claire Blondeau op het nummer 0495/73.05.49 of via dekenij.tienen@skynet.be

DAVIDSFONDS GLABBEEK START LEESKRING 2019-2020
do 19 september '19

Naar jaarlijkse gewoonte startte Davidsfonds Glabbeek haar leeskring. Tijdens een vijftal bijeenkomsten delen de deelnemers hun ervaringen over een vooraf gelezen boek. Het thema van dit werkjaar is “Buren”. Iedereen krijgt te maken met nieuwe buren.
Op maandagavond 16 september ‘19 kwam het groepje voor de eerste keer samen op de Pastorie Glabbeek om een keuze te maken. Het boek “Dit zijn de namen” van Tommy Wieringa is het eerste boek dat ze samen lezen.
Interesse? Contacteer Danny Pieraets, 0495/59.80.00, danny.pieraets@scarlet.be

Komende zondag
U bent trouwens zondag (22/09) uitgenodigd op de activiteiten van de Davidsfondsafdelingen in de buurt om de parels van het Hageland te ontdekken.
Meer info op: www.davidsfonds.be/hageland

Evenals op de lezing van zondag om 10.30 uur in zaal Glazuur Glabbeek, een lezing over de ondergrond van het Hageland die zorgen voor haar natuurlijke rijkdommen, door dorpsgenoot Joachim Lambrechts.

FIJN INFOMOMENT VORMSELCATECHESE ACHTER DE RUG
wo 18 september '19

“De kop is eraf”… het infomoment voor het Vormsel in 2020 voor onze zes parochies zit er weer op. We mochten gisterenavond heel wat geïnteresseerde ouders ontvangen in zaal Glazuur Glabbeek. Op naar de start op zaterdagnamiddag 28 september.
Bieke, Erika, Ingrid, Sarah, Gilbert en Gert zijn er alvast helemaal klaar voor!

Ouders die niet aanwezig konden zijn, kunnen hun zoon/dochter uiteraard nog steeds inschrijven en dit uiterlijk op 25/09 via gert.janssens@kerkglabbeek.be of via 0474/72.14.82.

KABBEEKLEZINGEN 2019-2020 VAN START
di 17 september '19

KabbeeklezingVan harte uitgenodigd op de lezing “De kracht van rituelen” door Herman De Dijn

Dat andere spijt
ma 16 september '19

Zondag 15 september 2019, vierentwintigste zondag door het jaar (jaar C)

Het verhaal van de Verloren Zoon is zo gekend, zit zo sterk in ons collectieve geheugen gebeiteld, dat het een stuk van onze cultuur geworden is.
Het heeft dan ook weinig zin om in een preek voor de zoveelste keer de voortreffelijkheid te prijzen van de jongste zoon, die, hoewel hij van zijn leven een puinhoop had gemaakt, uiteindelijk toch tot inkeer kwam en gered werd.
Terwijl de oudste zoon zich helemaal vastgereden had in een mengeling van eigen gelijk en heimelijke jaloezie. We hebben dat immers al zo vaak gehoord.
Wat anderzijds niet genoeg kan verteld, bezongen en met dankbaarheid overdacht worden, is dat God een barmhartige Vader is, dat je bij Hem altijd vergeving krijgt als je spijt hebt over wat je misdaan hebt. Hoe zwaar je misdaad ook was.

Jongeren
Ik probeer dát altijd mee te geven aan kinderen en aan jongeren telkens als ik contact met hen heb via schoolmissen, communies en catechese.
Ik vind dat enorm belangrijk.
Velen van hen verliezen met de tijd het contact met Kerk en geloof.
Sommigen van hen zullen al zeer vroeg foute keuzes maken in hun zoeken naar geluk. En ze zullen ondervinden dat de wereld onbarmhartig hard voor hen is.
Sommigen zullen stormlopen tegen muren, tot hun dromen helemaal in flarden liggen. Anderen zullen langzaam wegzinken in berusting en apathie. Of wegvluchten in het roezen, met alle gevolgen van dien: stigma van onbetrouwbaarheid, kapotte relaties, stelen zelfs.
Het is van ongelooflijk groot belang dat als iedereen je mijdt, niemand nog contact met je wil, dat als iedereen je je fouten maar blijft nadragen en maar blijft herhalen dat het alleen maar je eigen schuld is, dat je je dan herinnert dat er toch één iemand is die je wil vergeven, die je vanuit een onvoorwaardelijke liefde wil vergeven. Iemand die al je fouten kent, maar die al zolang op je wacht om je in zijn armen te sluiten en te zeggen: “Welkom thuis, mijn kind”.

Geschenk
Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van het geloof voor onze maatschappij van vandaag. Een maatschappij die zeer snel aan het verruwen is en die geneigd is om heel haar heil te zoeken in “meer blauw op straat”, meer politie en strengere straffen. Christenen zijn ervan overtuigd dat straffen nodig zijn, maar ook dat straf altijd moet gevolgd worden door vergeving en heling. Maar daar kan de staat niet voor zorgen. Dat is onze persoonlijke verantwoordelijkheid, de verantwoordelijkheid van de burgers.
Wij moeten onze nek durven uitsteken en mensen nabij zijn die door velen met de nek worden aangekeken omwille van vroegere fouten. Als er iets uniek christelijks is, dan is het wel die eis van Christus om te vergeven. Een eis die voortvloeit uit de overtuiging dat God zelf vergevend en barmhartig is.
Die opvatting en die eis zijn misschien wel het grootste geschenk van het christendom aan de mensheid. In een maatschappij die achter de breed lachende welvaartsfaçade mét de dag harder wordt en hartvochtiger, mogen wij onze mensen dat christelijk geschenk niet onthouden.

Tragisch
Er is echter nog een ander en even dramatisch fenomeen in dit verband dat onze aandacht verdient en op heling wacht.
Tegenwoordig kom je nogal wat ouder wordende mensen tegen die spijt hebben over wat ze met hun leven gedaan hebben. Maar dan niet zozeer spijt omwille van allerlei foute dingen die ze zouden gedaan hebben. Maar spijt omdat ze, bij wijze van spreken, die foute dingen juist niet gedaan hebben.
Spijt omdat ze de indruk hebben te hard gewerkt en te braaf geleefd hebben en daardoor nu het gevoel hebben helemaal niet geleefd te hebben.
Ik vind dat niet gewoon maar jammer. Het doet me altijd echt heel veel pijn als ik iemand zo hoor praten. Ik vind het verschrikkelijk. Maar je kan wel raden hoe dat komt. Wij worden voortdurend geconfronteerd met fakeopvattingen over wat een geslaagd leven is: een leven dat bol staat van succes en macht en geld en seks en luxe en verre reizen. De media houden ons dat beeld voor, misschien zelfs ongewild. Het zijn misschien wij die dat veel te serieus nemen.
Op dezelfde manier is er momenteel die gekte onder jongeren om op de sociale media selfies rond te sturen met daarop de juiste looks en lichaamsmaten. Waardoor velen van hen doodongelukkig worden om hun uiterlijk en de weg vinden naar plastische chirurgie. Terwijl dat toch nergens voor nodig is.

Heling
Wij laten ons veel te veel opjagen door al dat nepgedoe. Of je leven al dan niet geslaagd is, hangt niet af van de vorm van je rechterneusvleugel en ook niet van de vraag of je elke week op tv komt of niet.
Of je leven geslaagd is of niet, weet jijzelf beter dan wie ook als je het gewoon rustig overloopt en je niet laat overdonderen door de gebakken lucht die overal verkocht wordt. Het is toch zo jammer dat zoveel mensen lijden onder al dat nietszeggend getoet en geblaas. Mensen die in hun leven gewerkt hebben voor hun gezin, die hielden van hun man, hun vrouw en van hun kinderen. Die echt iets betekend hebben. Die iets opgebouwd hebben en goed geweest zijn voor anderen. Die echt, zoals het lied het zegt, een steentje verlegd hebben in de rivier. En die met al hun zorgen en problemen ook echt tevreden en gelukkig zijn geweest. Wij moeten zo’n mensen nabij zijn en hen op andere gedachten brengen. Niet, zoals ik zelf heb moeten leren, niet door tekeer te gaan tegen de hedendaagse idealen of tegen de media, maar door rust te brengen en te helen. Door die mensen echt te laten voelen dat je hen enorm waardeert om wie zij zijn en om wat ze met hun leven hebben gedaan. En hen te helpen er achter te komen dat ze wel degelijk echt geleefd hebben, met alles erop en eraan. En dat ze alle redenen hebben om tevreden op hun leven terug te kijken.

SCHOOL BUNSBEEK ZET ZICH JAAR LANG IN VOOR PROJECT ZUSTER JEANNE DEVOS
zo 15 september '19

JeanneDevosVrije basisschool “De Duizendpoot” van Bunsbeek kiest ervoor om zich dit schooljaar in te zetten voor het project van zuster Jeanne Devos. Jeanne werd geboren in Kortenaken in 1935 en heeft jarenlang gewerkt in India, waar ze zich het lot van onderdrukte vrouwen en kinderen aantrok. Zuster Jeanne woont ondertussen terug in het klooster van de Missiezusters van De Jacht in Heverlee. Haar projecten in India worden verder gezet door enthousiaste vrijwilligers. De school kiest voor haar project omdat ze zich het lot van kinderen aantrekt en omwille van de golf van solidariteit die zuster Jeanne in India teweeg gebracht heeft bij de onderdrukte vrouwen. Het is fantastisch hoe Jeanne haar droom gevolgd heeft, niet opgaf en samen met anderen samenwerkte waardoor haar organisatie vandaag groter dan ooit is. Dit willen ze graag overbrengen aan de kinderen.
Op maandag 7 oktober ’19 komt zuster Jeanne haar project zelf voorstellen aan de leerlingen en leerkrachten.

In de klassen van het derde tot het zesde leerjaar wordt er een Jeanne Devos-raad opgericht. Uit elke klas wordt één vertegenwoordiger gekozen. De kinderen kunnen zich kandidaat stellen en mogen een heuse campagne op poten zetten. Op vrijdag 27 september mogen alle kinderen vanaf het derde leerjaar hun stem uitbrengen en kan de Jeanne Devos-raad opgestart worden.

Op donderdag 17 oktober ’19 neemt de school deel aan de eucharistieviering in de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek. Oktober staat in het teken van de missies en gaat over India en de noden van de kinderen in het land. Na de viering wordt er een sponsortocht georganiseerd voor de kinderen van het eerste tot het zesde leerjaar.

Wil je zelf graag meer weten over zuster Jeanne Devos en haar levenswerk? Het nichtje van Jeanne, Julie Hendrickx, schreef er dit jaar een boek over, getiteld “Alsof de weg ons zocht”.

LANDELIJKE GILDE BUNSBEEK VIERDE 125 JAAR BESTAAN
za 14 september '19

De Landelijke Gilde Bunsbeek vierde haar 125-jarig bestaan tijdens een eucharistieviering op zaterdag 7 september 2019 om 17 uur in de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek. De viering werd voorgegaan door priester Jos Daems, nationaal proost van de Landelijke Gilden en de Boerenbond. Priester Luc Thiry concelebreerde. Zanggroep Tijdloos zorgde voor het muzikaal opluisteren van het geheel. Na de viering was er een Academische Zitting.
Op zondag 8 september konden geïnteresseerden tussen 10.30 en 18 uur aan het PC’ke te Bunsbeek terecht voor een uitgebreid activiteitenprogramma met onder meer oude volksspelen, een springkasteel, een tentoonstelling over 125 jaar Landelijke Gilde Bunsbeek, oude werktuigen, een imker en eet- & drankgelegenheid.

Foto’s: Erwin Donvil

GEWEZEN ZUSTER/LEERKRACHT SCHOOL WEVER OVERLEDEN
za 14 september '19

Wever zuster overledenOp 28 augustus 2019 overleed zuster Amanda Smedts in het Woon- en Zorgcentrum Annuntiaten te Heverlee.
Zij werd geboren te Malderen op 5 juni 1925. Zij trad in bij de zusters Annuntiaten in 1940 en koos als kloosternaam zuster Hyeronima. Na een loopbaan als kleuterzuster te Fraipont en Kozen kwam zij in 1957 naar Wever, waar zij tot 1975 in de kleuterklas dienst deed. De naam Hyeronima was te moeilijk voor de kleintjes, ze noemden haar zuster Jerom. Na 18 jaren dienst te Wever, ging ze naar Halle tot 1990, waarna ze op verdiend pensioen. Vanaf toen was ze een welkome hulp in het klooster te Heverlee, tot de zuster in 2006 naar het Woon- en Zorgcentrum Annuntiaten ging. Daar overleed zij op de leeftijd van 94 jaar. De mensen van Wever herinneren zich de zuster als een echte moeder voor de kleintjes, ook als goede zanger, zij zong voor in de kerk. Daarom is Wever dankbaar voor hetgeen de zuster voor hen betekend heeft.

Rouwbrief: https://www.pues.be/sites/default/files/rouwbrieven/Smedts%20Amanda%20brief.pdf

MISDIENAARS IN DE KIJKER
vr 13 september '19

Op zondag 1 september, de dag voor het begin van het nieuwe schooljaar vierden we in onze zondagskerk Sint-Tarcisius. Hij is de patroonheilige van de misdienaars en dat vonden we het uitgelezen moment om onze eigen trouwe misdienaars nog eens in de bloemetjes te zetten.

We deden dat onder het thema ‘Echte kleuren’ dat verwees naar de regenboog die als een prachtig schilderij én als teken van vrede aan de hemel staat. Want zo vormen volgens pastoor Luc, ook onze misdienaars, ieder met zijn eigen kleur, samen een schilderij dat minstens even mooi is als een regenboog.

Echte kleuren ook, want al onze meisjes en jongens mogen zijn wie ze zijn. Ze moeten zich niet beter of anders voordoen dan ze zijn.

Dat is ook wat God ons zegt: “Verberg je zwakheden niet,
want ook van je onmacht en je zwakheden hou ik.
Ik ken je tot in alle vezels van je bestaan.
Ik heb je naam in mijn handpalm geschreven.
Ik vergeet je niet en voor mij ben je goed zoals je bent.
Ik heb geen volmaakte mensen gemaakt, je moet dus niet doen alsof.
Voor mij mag je zijn zoals je bent, met je échte kleuren.
Samen kunnen we vooruit, samen zijn we sterk”.

We versierden de kerk in regenboogkleuren en knoopten ballonnen aan de stoelen van de fiere misdienaars. We toonden ook de mooiste foto’s van verschillende van hun activiteiten en trakteerden hen tenslotte op zelfgebakken donuts, natuurlijk ook in regenboogkleurtjes. Daarna verlieten ze onder luid applaus, samen met pastoor Luc, de kerk.

Bedankt misdienaars voor jullie onmisbare inzet in onze zondagskerk en daarbuiten!

Pagina's