Nieuws uit de parochie

KRUISPROCESSIE 2019
di 21 mei '19

F4275n21.jpgOp dinsdag 28 mei ’19 organiseren Kvlv Glabbeek Zuurbemde, Landelijke Gilde Glabbeek en Pastorale Zone Glabbeek de jaarlijkse Kruisprocessie.

Van harte welkom om deel te nemen…

Vechten tegen het kwaad in ons
ma 20 mei '19

Zondag 19 mei 2019, Vijfde zondag van Pasen (jaar C)

Een van de vragen van de vroegere Mechelse catechismus luidde: wat is het teken van de christenmens? En het antwoord was: het teken van een christenmens is het kruisteken. En dat is natuurlijk ook zo, als je met een teken een herkenbaar ritueel gebaar bedoelt. Maar als je bedoelt: wat is nu tekenend voor de manier van leven van een christen, waarin verschilt zijn leven, waarin zou zijn leven moeten verschillen van het leven van andere mensen, dan is het antwoord: dat ze elkaar (moeten) liefhebben.
U kan zich dan natuurlijk afvragen: “Kunnen andere mensen dan niet liefdevol in het leven staan?” en “Zijn christenen dan altijd zo lief voor elkaar?”
En dus haast ik mij erbij te zeggen dat het liefdevol in het leven staan bij christenen een formeel gebod is. Bij mijn weten trouwens het enige gebod dat Jezus ons heeft opgelegd. Maar inderdaad een gebod, een verplichting.
En dat is toch wel heel speciaal en uniek.

Wil
Ook de aard van de liefde waar het christelijk geloof het over heeft is niet voor de hand liggend. De liefde die Jezus van ons verlangt heeft weinig of niets van doen met gevoelens, verlangens of driften. Het liefdesgebod van Jezus doet beroep op onze wil. Het eist van ons een wilsact, een blijvende ingesteldheid, waarbij wij de anderen goed willen doen of hun tenminste en van harte het goede toewensen. Bovendien wordt Jezus’ gebod gekenmerkt door een ongekende radicaliteit. Zowat elk beschaafd religieus en filosofisch systeem is vertrouwd met de zogenaamde “gulden regel”: “Wat ge niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”. Dat is natuurlijk heel mooi. En als we ons daar allemaal aan zouden houden, stonden we al een heel eind verder.
Maar het heeft iets kleinburgerlijks, iets van “voor wat hoort wat”, iets van “als jij lief bent voor mij, zal ik het ook zijn voor jou . . .”
Wat Jezus van ons vraagt is veel ingrijpender.

Onbegrip
Hij vraagt zijn leerlingen dat ze zouden liefhebben zoals Hij hen heeft liefgehad, dat wil zeggen: onvoorwaardelijk, zonder eerst zorgvuldig af te wegen of ze onze liefde wel verdienen. En om het helemaal duidelijk te maken zegt Hij dat we zelfs onze vijanden moeten beminnen, dat we moeten bidden voor hen die ons haten. En op het kruis gaf Hij zelf het voorbeeld door te bidden voor zijn beulen. En de eerste martelaren, Stefanus voorop, deden hetzelfde: ze vroegen vergiffenis aan God voor hen die hen vervolgden en doodden.
Voor ons, mensen van deze tijd, hoort dit soort epische grootmoedigheid thuis in romantische verhalen. Aan navolging valt gewoon niet te denken.
Hoe kan je nu in godsnaam houden van mensen die je haten, je misschien zelfs dood wensen. Ik denk dat veel onbegrip voortkomt uit onze neiging om liefde te associëren met gevoelens. Maar Jezus vraagt niet dat we zo’n mensen sympathiek zouden vinden. En Hij vraagt ook niet dat wij over ons heen laten rijden. Hij vraagt niet dat we naïef of laf zouden zijn en positieve gevoelens zouden koesteren voor mensen die ons alleen maar kwaad willen berokkenen. De liefde die Hij van ons vraagt voor die mensen, is dat wij hen niet met gelijke munt betalen. Dat wij geen kwaad met kwaad vergelden. En dat wij hun, op hun oprechte vraag, van harte vergeven.

Vluchten
Misschien is het hier het moment om even dieper in te gaan op dat merkwaardig verschijnsel dat mensen zo vaak geneigd zijn om andere mensen kwaad te berokkenen. Laten we even de gebruikelijke excuses (erfelijk belast, ongelukkige jeugd, moe getergd, enz. ) laten voor wat ze zijn en gewoon nuchter kijken naar de vijandigheid zelf. Als je dat doet ga je al vlug beseffen dat andere mensen pijn doen, benadelen, bekladden, of zelfs vermoorden, niets anders is dan toegeven aan lagere driften in jezelf. Het is capituleren voor het kwaad in ons. Een nederlaag dus. Maar diegenen die er zich aan bezondigen zien dat heel vaak als iets superieurs, als een teken van kracht en sterkte.
Adolf Hitler bijvoorbeeld dacht, toen alles verloren was en de Russen al in Berlijn stonden, dat hij toch tenminste iets had dat niemand hem kon afnemen en dat hem eeuwige roem zou bezorgen: hij had nooit, in geen enkele omstandigheid, medelijden getoond, zei hij trots. Hij besefte duidelijk niet dat juist dat erop wees hoe ziek en ontmenselijkt hij was.

Sterk zijn
Vergiffenis schenken, medelijden tonen, aan verzoening werken behoren tot de meest nobele houdingen die een mens kan aannemen. Als je daar niet toe in staat bent, past alleen het nederig makend besef dat je daar te zwak voor bent, dat je de laagste driften in jezelf niet de baas kan, niet in de hand hebt.
Alleen domme en moreel zwakke mensen gaan daar prat op, i.p.v. zich ervoor te schamen en eraan te werken. En dat is nochtans precies wat Jezus van ons vraagt. Hij vraagt van ons geen sentimenteel gedweep, zo van “alle mensen menen het goed”. Want dat is onzin. Wat Jezus van ons vraagt is dat wij sterk zouden zijn. Dat wij zouden inzien dat toegeven aan het kwaad een teken van zwakheid is. En dat wij het kwaad ook in de ander duidelijk zouden zien. Maar dat we er doorheen zouden gaan, zonder zelf in dat zwakke en lage gedoe te vervallen.

KRUISDAGEN 2019 – KAPEL BOESLINTER (BUNSBEEK)
ma 20 mei '19

F4275m21Van harte uitgenodigd om mee te vieren en te bidden…

JONGENS & MEISJES VIERDEN ENTHOUSIAST HUN EERSTE COMMUNIE
zo 19 mei '19

In het thema “de ark van Noach”

Op zondag 12 mei ’19 was het feest in de Sint-Niklaaskerk van Glabbeek! Zeven stralende meisjes en jongens mochten voor de eerste keer deelnemen aan de tafel van de Heer. Het was een prachtige dag voor deze communicantjes. Maanden hebben ze afgeteld naar hun grote dag. De kinderen waren goed voorbereid door de leuke catechesemomenten waarin we veel aspecten van Jezus’ leven en de Kerk toegelicht hebben aan de hand van een leuk doeboekje boordevol mooie kinderverhalen. Het werd een mooie viering: prachtige liedjes en ontroerende teksten… het liet niemand onberoerd. Zelfs de zon was van de partij… hoe kon het ook anders bij het zien van al die stralende snoeten.

Lieve kinderen, bedankt voor jullie inzet en jullie aanstekelijke enthousiasme.

Van harte proficiat aan de meisjes en jongens en hun ouders, broers en zussen, meters en peters, oma’s en opa’s, …!
Jullie zijn elke week hartelijk welkom tijdens de zondagsviering in de zondagskerk van Kapellen.

Ook een welgemeende dankjewel aan de catechese-ouders Iris, Magali & Tom, Natalie, Sofie & Sven, Sofie, Wendy & Jochem, omdat zij de voorbije maanden hun tijd en creativiteit enthousiast hebben geïnvesteerd in de geloofsopvoeding van deze jongens en meisjes en in de voorbereiding van de viering. Ook een dankjewel aan juf Anneleen.

OPEN INFOAVOND ROND PASTORALE REGIO’S
zo 19 mei '19

uitnodiging regioavond tienen

Kennismaking nieuwe regioploeg

Het Vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen en dekens Joris Hardiquest en Felix Van Meerbergen nodigen u uit op een open avond waar bisschop Koen Vanhoutte de nieuwe regioploeg van de Pastorale Regio Tienen zal voorstellen.
U bent welkom op vrijdag 14 juni 2019 om 20 uur in De Pelgrim, Scherpenheuvel, Isabellaplein 15b, 3270 Scherpenheuvel.

Graag inschrijven via http://www.vlbm.be of via telefoon op het nummer 015/29.84.51 vóór 5 juni.

https://www.kerknet.be/organisatie/vicariaat-vlaams-brabant-en-mechelen/formulieren?fbclid=IwAR3nB6Uu8-pufYuVZgE0ZdrhFl4fm4QiMKkKLBMpHl-XB2mwpaU0c_Z4jto#webform68627

MEIMAAND MARIAMAAND
za 18 mei '19

IMG_4471.JPGIn de meimaand willen we verhalen verzamelen rond de persoonlijke verering voor Maria. Heb jij thuis een Mariabeeld dat je koestert en dat voor jou een bijzondere betekenis heeft? Of heb je in je tuin een Mariakapelletje waar je zorg voor draagt?

Mail ons, stuur ons een foto, vertel ons jouw verhaal: gert.janssens@kerkglabbeek.be of via een chatbericht.

CENTRAAL KERKBESTUUR GLABBEEK VERNIEUWD
vr 17 mei '19

fotov.l.n.r. Jonas Vangroenendael, Gert Janssens, Jan Tweepenninckx, An Willems, Ronny Laermans en Ward Hendrickx.

Elke Vlaamse gemeente heeft een kerkfabriek binnen haar grenzen; vaak zelfs meerdere, per definitie één per parochie. Anno 2017 telde Vlaanderen 1731 kerkfabrieken. De kerkfabriek heeft een geschiedenis van eeuwen. Vooral wat gebeurde tijdens de Franse Revolutie springt in het oog. De annexatie van onze gewesten door Frankrijk in 1795 was belangrijk voor dit verhaal. Geheel in de lijn van de Franse Revolutie werden toen alle gebouwen van de eredienst genationaliseerd. Na het concordaat dat Napoleon in 1802 met de paus sloot, werden die opnieuw ter beschikking gesteld voor erediensten. Het keizerlijke decreet van 1809 dat deze regeling uittekende, bleef nog tot 2004 (Vlaams Decreet) van toepassing in onze contreien.
De kerkfabrieken zijn openbare besturen, net zoals gemeente- en provinciebesturen dat zijn.

Voor de overzichtelijkheid creëerde men in 2005 ook een nieuwe structuur per gemeente: het Centraal Kerkbestuur.
Het Centraal Kerkbestuur (CKB) is in de eerste plaats een overlegorgaan: enerzijds voor overleg tussen de zes Glabbeekse kerkraden/kerkfabrieken, anderzijds voor overleg met het gemeentebestuur. Zo heeft het Centraal Kerkbestuur een coördinerende functie bij het indienen van het meerjarenplan, van het budget, van de budgetwijzigingen en van de jaarrekeningen. Verder verleent het administratieve, technische en juridische ondersteuning bij de werking van de kerkraden, en treedt het op bij het overleg met de gemeente.

Nieuwe samenstelling van CKB Glabbeek sinds 6 mei ’19:
– Door de bisschop aangestelde verantwoordelijke: Gert Janssens
– Voorzitter: Jan Tweepenninckx
– Secretaris: An Willems
– Leden: Ronny Laermans en Jonas Vangroenendael
– Expert: Ward Hendrickx

Dank aan de mensen die zich de voorbije jaren hebben ingezet in het CKB!
Dank aan de nieuwe leden!

WARME EN INSPIRERENDE VORMSELVIERINGEN 2019
di 14 mei '19

Op zondag 5 mei 2019 vonden in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen de Vormselvieringen plaats van 55 meisjes en jongens uit de parochies Attenrode, Bunsbeek, Glabbeek, Kapellen, Wever en Zuurbemde. De viering voor de 24 vormelingen van de groep Bunsbeek startte om 9.30 uur en werd om 11.30 uur gevolgd door de viering voor 31 vormelingen van de groepen uit de andere parochies. Een enthousiaste vormheer, Monseigneur Bert Van Buel ging, samen met pastoor Luc deze Vormselvieringen voor.

Op weg met 55 enthousiaste kinderen
Sinds september 2018 gingen de catechisten Erika, Ingrid, Gert en Gilbert op weg met deze meisjes en jongens. Op weg langs samenkomsten, uitstappen, een wandeling, en niet te vergeten het onvergetelijk bezinningsweekend in Scherpenheuvel. Voorbereidende stappen tijdens vieringen waren de Naamopgave en de Kruisoplegging.

Plechtige liturgie
Tijdens de vormselvieringen konden de aanwezigen genieten van door de meisjes en jongens zelf gebrachte muzikale intermezzo’s, al of niet begeleid door Jolien Vandevelde. Door hun niet aflatend enthousiasme wisten ze alle aanwezigen te beroeren. Katrijn, de zus van een vormelinge, bracht tijdens de eerste viering een eigen vertolking van een aantal liedjes. Vormeling Owen bekoorde door een prachtig en intiem gitaarspel tijdens de tweede viering.

Tijdens de eigenlijke Vormselritus werden de vormelingen de handen opgelegd door Vormheer Bert, Pastoor Luc en de catechisten, opdat ze God heel nabij zouden weten.
Daarna werden ze gevormd met H. Chrisma, dat gezegend werd door onze bisschop, Jozef De Kesel, in de Goede Week in de Sint-Romboutskathedraal van Mechelen. Zoals olie alles doordringt en een onuitwisbaar teken achterlaat, zo wil Gods Geest ook ons doordringen en ons maken tot mensen die in warmte leven voor elkaar. Want olie geeft kracht, maakt soepel en houdt mensen in beweging. Olie wordt geperst uit de vrucht van de olijfboom, symbool van eeuwig leven.

Nadien werden meter en peter gevraagd om hun hand te leggen op de schouders van hun vormeling: door de eeuwen heen is dit een teken van bescherming bieden, van bekommerd zijn om elkaar.

Na de viering werden de kersverse gevormde meisjes en jongens beloond met een paar geschenkjes, werden ze gefotografeerd en konden ze daarna gevierd worden in hun families. Proficiat aan de 55 jongelingen, die door de hernieuwingen van hun doopbelofte hopelijk de weg vinden naar een rijk-christelijk gevuld leven, gesterkt door de Heilige Geest.

Enkele fijne reacties van ouders:
– Bedankt voor de mooie viering en voor de mooie tijd naar het Vormsel van onze dochter! Ze vond het heel fijn en heeft er leuke, nieuwe vriendschappen aan overgehouden en is gegroeid als mens.
– Heel erg bedankt voor de mooie viering en de wijze waarop jullie onze kinderen hebben voorbereid op deze dag! We hebben er echt van genoten.
– Bedankt aan de catechisten voor hun inzet om de vormelingen te begeleiden naar hun vormsel. Zowel onze dochter, als als wij hebben genoten van de viering en vonden het een speciaal moment wanneer ze gezalfd werd door de mgr. Bert. Een welgemeend dankjewel!
– Wat een mooie dag was het! Wij hebben heel erg genoten van de mooie viering van het vormsel. Bedankt aan jullie allemaal voor het vele werk.

Foto’s: Luc Vanrijkel

Roepingen
ma 13 mei '19

Zondag 12 mei 2019, Vierde zondag van Pasen (jaar C)

Vandaag is het de roepingenzondag. Een dag waarop er in de kerken over de hele wereld traditioneel gebeden wordt voor nieuwe roepingen.
Als God echt van ons houdt, zoals wij geloven, dan kan het niet anders of Hij roept vandaag evengoed als vroeger, mensen die zijn woord willen uitdragen, zijn liefde gestalte geven en de gelovigen willen voorgaan in het gebed.
Het probleem is dus niet dat er minder mensen geroepen worden, maar dat er, hier bij ons althans, bijna geen gehoor meer aan gegeven wordt.

Niet overdrijven
Dat er “minder gehoor aan gegeven wordt” is misschien niet de juiste uitdrukking. Het niet-ingaan op Gods roeping gebeurt niet bewust of moedwillig. Het probleem is eerder dat die roep niet meer gehoord wordt. Wij leven niet langer in een maatschappij die helemaal doordrongen is van het geloof. Niet alleen de kennis van het geloof is in Vlaanderen heel erg achteruitgegaan, maar bovendien speelt dat geloof nog maar een zeer kleine, bijna verwaarloosbare rol in het leven van de meeste mensen. Kardinaal Danneels sprak in dat verband over de “religieuze ontbossing” van Vlaanderen.
En zelfs pratikerende christenen hebben God heel vaak een welbepaalde, beetje afgebakende plaats in hun leven gegeven: tot hier en niet verder.
Zij leven niet naast onze maatschappij maar er middenin; ook zij zijn dus niet ongevoelig voor de vanzelfsprekend geworden hang naar consumeren en genieten, naar carrière en bekend zijn. En wanneer hun zoon of hun dochter blijk geeft van een opvallende religieuze belangstelling, krijgen die nogal vlug te horen dat ze maar beter gewoon moeten doen.
“Iets mag het hebben, maar je moet niet overdrijven”.

Versnelde veranderingen
Je kan dus zeker niet zeggen dat priester of religieuze worden op dit ogenblik goed in de markt ligt. En eigenlijk is dat ook niet zo’n ramp.
Want het beeld dat wij hebben over priesters en religieuzen hangt nog helemaal vast aan een tijd die voorbij is. En terwijl de wereld op korte tijd helemaal veranderd is en in steeds sneller tempo altijd maar verder verandert, hebben wij er geen flauw vermoeden van hoe de Kerk van de toekomst er zal uitzien. Zo hoor je gelovigen nogal eens zeggen: wij mogen onze kerken ook niet te vlug sluiten of verkopen, want stel dat er een opleving komt . . .
Dát die opleving er komt, daar mogen we zeker van zijn. De mens is fundamenteel religieus en echte atheïsten zullen altijd een kleine minderheid blijven. Maar wie zegt dat de Kerk van de toekomst nog gebouwen-in-eigendom nodig heeft? Dat kan zijn, maar dat is helemaal niet zeker.

Wending
Die onzekerheid geldt trouwens voor heel de wending die Kerk en christendom aan het nemen zijn. Dat die wending -zoals er maar weinige geweest zijn in de geschiedenis- bezig is, mag voor iedereen duidelijk zijn. Maar zelfs vage contouren van wat het ooit worden zal, zijn voor niemand al zichtbaar.
Het enige wat we hebben is ons vertrouwen dat de Geest van God hier aan het werk is en dat Hij weet wat Hij wil. En dat Hij, wiens naam is: “Ik zal er zijn” met ons en met de hele mensheid meetrekt. En -ondanks alle schijnbare ondergang- ons nooit in de steek zal laten.

Vertrouwen
Het is wel geen comfortabele situatie als je niet precies weet waar je naartoe moet werken. Het enige wat we dan kunnen doen is wat we altijd hebben gedaan, in tijden van crisis: helemaal teruggaan naar de bronnen van ons geloof. Naar de eenvoud van het vroegchristelijk geloof en vertrouwen.
Telkens wanneer wij geconfronteerd werden met abrupte en onverwachte wendingen, hebben wij dat gedaan. Zowel bij de invallen van de barbaren als toen we gesteld werden voor de uitdagingen van de Renaissance, de confrontatie met de Verlichting, de explosie van de wetenschappelijke kennis.
Telkens was er, na aanvankelijke (en begrijpelijke) weerstand, altijd een terugvallen op de kern van ons geloof: een liefdevol leven leiden, in vertrouwen op God. En dan rustig overwegen wat van de nieuwe inzichten een verrijking betekent, waar we onze eigen ideeën moeten uitzuiveren, en wat we zeker moeten bewaren en meenemen naar de komende eeuwen. En omdat we op dit ogenblik nog niet precies weten waar we naartoe gaan, moet de Kerk zich momenteel vooral bezighouden met iets waar ze goed in is: studie en gebed. We moeten ons openstellen voor de werking van de Geest. En ons helemaal focussen op vertrouwen. Vertrouwen in een nieuwe bloei van het christelijk geloof in de tijden die komen. En ons niet langer verliezen in het krampachtig in stand willen houden van zaken waarvan we zelf weten dat ze geen enkele toekomst hebben.

Nieuwe herders
Wij weten nog niet precies hoe de Kerk van de toekomst er zal uitzien. Maar wij kunnen ons wel al een beeld vormen van de nieuwe voorganger, de nieuwe herder. Het zal een man of een vrouw zijn, gehuwd of ongehuwd, maakt niet uit. Het moet niet per se iemand zijn met opzienbarende talenten op gebied van leiderschap, geleerdheid of redenaarskunst. Maar het zal iemand zijn met een diep geloof in de God van Jezus en met een even diep respect voor de mensen. Vooral dat laatste was in het verleden niet altijd evident.

ERFPACHTOVEREENKOMST PAROCHIECENTRUM KAPELLEN VANDAAG ONDERTEKEND
ma 13 mei '19


Nieuwe start voor PC De Mispel

In de jaren ‘70 werd, onder impuls van toenmalig pastoor Berben, het parochiecentrum van Kapellen opgericht. Dankzij vele helpende handen werd het centrum ingericht en werd het in de loop der jaren de thuisbasis van verschillende verenigingen.

In 2007 werd het centrum heringericht en gemoderniseerd, opnieuw dankzij de belangeloze inzet van velen.

Omwille van administratieve en fiscale redenen ging het centrum vorig jaar op zoek naar nieuwe mensen die tot het bestuur wilden toetreden en enthousiastelingen die zich wilden inzetten voor de dagelijkse werking. Vrijwilligers vinden bleek geen sinecure en daarom werd een andere oplossing gezocht én gevonden om het voortbestaan van de zaal te verzekeren. De gemeente Glabbeek (AGB) zou het parochiecentrum in erfpacht nemen. Op maandag 13 mei ’19 ondertekenden de vertegenwoordigers van beide partijen een erfpachtovereenkomst voor een looptijd van 27 jaar. De zaal zal de nieuwe naam “PC De Mispel” dragen.

Het Autonoom Gemeentebedrijf Glabbeek (AGB) zal zorgen voor de uitbating, in samenwerking met de huidige vrijwilligers van de zaal, die hun steentje willen blijven bijdragen. De komende jaren zal het AGB heel wat middelen investeren in de renovatie van de zaal.

En zo staat de zaal en haar gebruikers alsnog een mooie toekomst te wachten…

Pagina's