Nieuws uit de parochie

DE BIJBELSE ZONDVLOED, EEN KLIMAATRAMP IN DE OUDHEID
vr 22 februari '19

KlimaatZouden de klimaatbetogers weten dat er ooit nog klimaatrampen zijn gebeurd? In de Bijbel is sprake van zo’n ramp: de zondvloed. Het verhaal van de ark van Noach en de Bijbelse zondvloed zou wel eens kunnen teruggaan op een klimaatramp uit de Oudheid: de overstroming van de Zwarte Zee. Een geschiedenis met actualiteitswaarde.

Lees meer op cnv.as/zondvloed

ASWOENSDAG
do 21 februari '19

afficheWelkom op de Aswoensdagviering op woensdagavond 6/03/2019…

URBAN RUN TREKT DOOR DE SINT-NIKLAASKERK VAN GLABBEEK
wo 20 februari '19

Loop eens door de kerk

Op zaterdag 23 maart ’19 vindt de vijfde editie van de Urban Run plaats. Dit jaar is Glabbeek gastheer. Het evenement is een organisatie van sportregio Getevallei en Sport Vlaanderen. De loop staat open voor alle leeftijden, voor zowel sportieve als minder sportieve mensen. Deelnemers kunnen kiezen voor een parcours van 3.5 km, 7 km of 10.5 km. Om 20 uur wordt het startschot gegeven, maar uiteraard kan je ook als toeschouwer komen genieten van alle activiteiten op en naast het parcours.

Tijdens de Urban Run lopen de deelnemers dwars door gebouwen, die feeëriek verlicht zijn. Ook priester Luc en de kerkfabriek laten die avond lopers toe in de Sint-Niklaaskerk van Glabbeek. Er zijn op verschillende plaatsen, ook in de kerk, verrassende dans- en muzikale voorstellingen voorzien.

Meer info en inschrijven op www.sportregiogetevallei.be

Hoezo, zalig de armen?
ma 18 februari '19

Zondag 17 februari 2019, 6de zondag door het jaar (jaar C)

Ieder van ons heeft wel een favoriete Bijbeltekst. Een stukje evangelie dat je nauw aan het hart ligt. Een verhaal, een parabel of een uitspraak die je koestert omdat die je bijzonder aanspreekt. Ik denk niet dat het stukje evangelie dat wij vandaag gelezen hebben de persoonlijke voorkeur wegdraagt van heel veel mensen. Ik zeg wel: persoonlijke voorkeur. Want de zaligsprekingen zijn ondertussen wel zeer gekend. Ze worden gezien als typisch christelijk én als één van de belangrijkste stukken uit het nieuwe testament, die zowat de kern weergeven van Jezus’ gedachten.
Maar ik kan me toch moeilijk voorstellen dat een gewoon iemand, iemand zoals u en ik, uitgerekend deze tekst zal kiezen als leidraad voor zijn persoonlijk leven.

Moeilijk
Omdat de zaligsprekingen serieuze weerstand oproepen, omdat ze, op het eerste gezicht althans, een radicale verwerping inhouden van het “goede leven”; het vrij zijn van zorgen wat betreft financiën en gezondheid en het genieten van een algemeen gevoel van welbehagen. Het lijkt wel of Jezus daar tégen is. En dat zijn toch juist de dingen die ieder van ons in zijn persoonlijk leven nastreeft. Het zijn volkomen normale en gerechtvaardigde strevingen, waarvan ieder van ons spontaan aanvoelt dat je als mens daar recht op hebt.
Bij de zaligsprekingen gaat het dus om een aantal uitspraken die je bijzonder moeilijk aan de man kan brengen. En predikanten hebben zich dan ook altijd ingespannen om er een wat meer aanvaardbare uitleg aan te geven.
Een voor de hand liggende “oplossing” is zeggen dat je de zaak meer “geestelijk” moet zien. Dat het gaat om geestelijke armoede, om eenvoud en zelfs om nederig en gelaten je lot te aanvaarden.
“Later komt het immers toch allemaal goed”. Maar dat kan dus echt niet. Want die opvatting is volledig in strijd met de christelijke praktijk doorheen de eeuwen. Misschien kunnen we de zaak beter begrijpen door juist naar die christelijke praktijk te kijken.

Nonnetjes
Tweeduizend jaar lang hebben ontelbare mannen en vrouwen vanuit hun geloof de geloften van armoede, gehoorzaamheid en kuisheid afgelegd.
Niet omdat zij die armoede, gehoorzaamheid en kuisheid zagen als het ideaal, maar om op een vrijere manier God te kunnen dienen in het zorg dragen voor mensen. Die zogenaamde wereldse dingen zagen ze dus niet als slecht op zich. Integendeel, zij ontzegden zich allerlei geneugten om des te beter ervoor te kunnen zorgen dat anderen het beter hadden.
De economische opgang en de welvaart zijn een heel recent verschijnsel.
En zo ook al de diensten die de overheid nu kan aanbieden. Maar eeuwenlang heerste er schaarste, waren er misoogsten en hongersnood en stond de geneeskunde nog nergens. Het waren toen juist deze religieuzen die zichzelf van alles ontzegden om beter de armen bij te staan, de zieken te verzorgen, de kinderen te onderwijzen. Tijdens de middeleeuwen waren de meest populaire mensen niet de koningen, de ridders of de troubadours, maar de gasthuiszusters, die wat licht en warmte brachten in het leven van armen en van mensen op de sukkel. Duizenden van die nonnetjes gingen in Europa vrijwillig de dood in, om pestlijders te verzorgen die door iedereen in de steek waren gelaten. Het is dus een beetje gek om te veronderstellen dat Jezus in de Bergrede armoede, ziekte, verdriet en ellende aanprees, want zijn beste volgelingen hebben deze dingen altijd met alle kracht bestreden.

Levensvervulling
We moeten het dus niet te ver gaan zoeken. De oplossing van het schijnbare raadsel is heel eenvoudig. Wat Jezus ons zegt is dat het goede leven en wat daar voor nodig is (een zeker comfort bijvoorbeeld) goed is op zich. Maar ook dat levensvervulling en geluk alles te maken hebben, niet zozeer met geld en comfort, maar met liefdevol in het leven staan. Dat je m.a.w. je leven pas als zinvol zal ervaren in de mate dat je respectvol, helpend en zorgdragend omgaat met anderen. En dat kan je niet – en hier komt de aap uit de mouw – dat kan je gewoon niet als je alleen maar of bijna alleen maar bezig bent met te zorgen voor jezelf. Je kan gewoon niet echt iets betekenen voor anderen als je alleen maar bezig bent met geld en eigen aanzien. En je kan nooit echt begaan zijn met de pijn en het verdriet en de ellende van andere mensen als je vooral bezorgd bent om je eigen comfort, je vakanties en al de genietingen die de wereld je te bieden heeft. En je in feite vooral niet gestoord wil worden met de miserie van anderen.

Levenskeuze
En dát is het wat de zaligsprekingen ons duidelijk proberen te maken.
Het gaat over een fundamentele levenskeuze die je moet maken. Het gaat niet over het beroep dat je moet kiezen of over het maximaal toelaatbaar bedrag van je inkomen of de grootte van je huis. Daar is het Jezus niet om te doen! Het gaat over de fundamentele levenskeuze die ik maak. Wat streef ik na, wat is mijn uiteindelijk levensdoel? En vooral: waar verwacht ik alles van? Waar stel ik mijn hoop op om geluk en levensvervulling te vinden?
Als ik, zoals Jezus dat van mij vraagt, dienend, solidair en liefdevol in het leven sta, dan zal dat niet altijd gemakkelijk zijn, maar een diep gevoel van geluk en levensvervulling zal mijn deel zijn. Als ik alleen maar alles naar mij toehaal en alleen maar mijn eigen pleziertjes nastreef, mag ik het vergeten. Na elke instant bevrediging wordt het diepere onvoldaan-zijn en de leegte alleen maar groter.
En in die zin: zalig de armen, want zij zijn nog niet de doodlopende weg ingeslagen, zij maken nog alle kans op levensverbetering en levensvervulling.

RESTAURATIE PROCESSIEVAANDELS WEVER TOT EEN GOED EINDE GEBRACHT
zo 17 februari '19

Glabbeekse kerkfabrieken nemen taak om erfgoed te conserveren ernstig

De drie vaandels van de Mariaprocessie (Heinkensberg, 15 augustus) waren in zeer slechte staat. Eeuwenlang gaan deze vaandels mee in de processie en het is geen geheim dat het dragen van zo’n vaandel geen sinecure is. Men heeft heel wat mankracht nodig om ze recht te houden en vooral als er de wind in staat, zijn het echt zeilen van een boot. Het hoeft dan ook geen betoog dat de tand des tijds en de handelingen van sterke mannenhanden veel schade hadden aangericht. Het zijn nochtans juweeltjes van vakmankunst met goud borduursel. En ook al zijn de schilderijen die erop staan (Heilig Sacrament, Heilige Familie en Sint-Antonius) niet van de hand van een bekend schilder, toch mogen ze gezien worden. Al jaren wou de kerkfabriek deze vaandels laten restaureren/conserveren, maar er was altijd iets dat budgettair nog dringender was.

Er was gepland om in 2018 de vaandels te restaureren. Bij navraag bij verschillende ateliers bleek al snel dat ofwel de opdracht niet aanvaard werd of veel, veel te duur was voor vaandels die slechts één keer per jaar het daglicht zien. Er werd uiteindelijk gekozen om de conservatieopdracht toe te kennen aan het huis Cuelenaere uit Sint-Laureins (Oost-Vlaanderen). Het achterdoek werd vernieuwd, het originele voordoek hersteld, het schilderij gereinigd en goud borduursel waar mogelijk vervangen.

De vaandels zijn nu terug voor jaren ‘zichtbaar’ en zullen hun plaats opnieuw innemen in de processie op 15 augustus en de Mariale Ommegang in 2022.

DEKENATEN WORDEN VERVANGEN DOOR REGIO’S
za 16 februari '19

kaartje regio'sDe levende Christus kan maar teken doen aan mensen in de hedendaagse samenleving doorheen het getuigenis van leerlingen die zijn Woord gelovig beluisteren, vieren en beleven. We zijn dankbaar om de trouwe en creatieve inzet van velen. Om in onze tijd de opdracht van de Heer waar te maken, dienen we onze beperkte krachten goed te bundelen. Er is nood aan een intense samenwerking tussen parochies om aan allen die het wensen alles te kunnen bieden wat nodig is om Christus te ontmoeten en zijn volgeling te worden. Ook is er nood aan sterkere samenwerking tussen benoemden en aangestelde vrijwilligers om samen zorg te dragen voor hun geloofsgemeenschap.

Daarom zullen de vijftien bestaande dekenaten van het bisdom Mechelen-Brussel vervangen worden door vier regio’s (Halle, Leuven, Mechelen en Tienen). In elke regio komt er een regioploeg die pastoraal verantwoordelijken en vrijwilligers zal begeleiden vanaf het najaar 2019. Elke regioploeg bestaat uit een deken, een begeleider gemeenschapsopbouw, een vormingswerker, een jongerenpastor, een econoom en een secretaris. De deken staat voornamelijk in voor de begeleiding van de pastores en de pastoraal coördinatoren in de regio.

De parochies van Tienen tot Diest vallen onder één regio, met als uiterste grenzen Hoegaarden, Landen, de grens met Limburg en Antwerpen, tot Scherpenheuvel en verder Tielt-Winge en Glabbeek.
De parochies Boutersem, Lubbeek, Holsbeek, Aarschot zullen behoren tot de regio Leuven.

Onze hulpbisschop, mgr. Koen Vanhoutte, nodigt u uit te bidden om kracht en zegen voor de leden van de regioploegen en voor allen die plaatselijk onze kerkgemeenschap dragen:
Barmhartige Vader, schenk ons de Geest van liefde die in Jezus was, opdat de Kerk, bemoedigd en gesterkt, opbloeit tot nieuw leven. (Euch. Gebed XI)

Lees de pastorale brief van hulpbisschop Koen Vanhoutte…

14 FEBRUARI: WE VIEREN VANDAAG SINT!VALENTIJN
do 14 februari '19

Valentijn‘Het is ingewikkeld.’ De standaardzin om op Facebook een heikele relatiestatus te benoemen, geldt evengoed voor de patroonheilige van geliefden: Sint-Valentijn. Wie was hij eigenlijk?

Lees meer op https://www.kerknet.be/kerknet-redactie/artikel/valentijn-wie-was-eigenlijk-de-patroonheilige-van-geliefden

OVERLIJDEN ANDRE GENOE – BUNSBEEK
di 12 februari '19

Zonsondergang

Op 10 februari ’19 overleed André Genoe. We nemen gelovig afscheid van hem op vrijdag 15 februari ’19 om 10 uur in de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek.
We betuigen onze christelijke deelneming aan zijn familie en wensen hen veel sterkte.

Rouwbrief: https://begrafenissen-rummens.be/andre-genoe/

VOORGANGERS UITVAARTEN GLABBEEKSE PAROCHIES
di 12 februari '19

fotoOnlangs meldden we u de aanstelling door onze hulpbisschop, Mgr. Koen Vanhoutte, van drie voorgangers voor uitvaartplechtigheden in de zone Glabbeek. Deze drie mensen volgden de opleiding in 2009.

Ook Magda Guelinckx uit Attenrode volgde de vormingsreeks, wat later in het voorjaar van 2011. Door omstandigheden werd zij op dinsdagavond 22 januari ’19 niet aangesteld in Mechelen. Mogelijk zal dit op een later tijdstip gebeuren. Ook Magda willen we danken voor haar inzet voor de uitvaartplechtigheden in de zone Glabbeek!

De Gans-Andere
di 12 februari '19

Zondag 10 februari 2019, 5de zondag door het jaar (jaar C)

Soms gaat de hemel eenvoudig voor je open. Heel even maar, een klein momentje, maar lang genoeg om je lenzen op scherp te zetten en ineens te begrijpen wat je nooit hebt willen of kunnen zien. Onontwarbaar gewaande knopen ontrafelen zich en de oplossing van een aardsmoeilijk probleem wordt je zomaar in de schoot geworpen. Het lijkt of je daar zelf niets moet voor doen. Iemand zegt iets, heel gewoon en nietsvermoedend, of je oog valt toevallig op een woord of op een foto, en ineens is het er, die straal die recht uit de hemel lijkt te komen en die alles glashelder en klaar en doorzichtig maakt. Ik denk dat roeping zoiets is.
Ineens, volkomen vanuit het niets, staat je klaar en duidelijk voor ogen wat je moet doen, welke richting je leven zal uitgaan.

Hulp
Nu ja, zo volkomen uit het niets komt dat natuurlijk ook niet. Je zit al langer met vragen, je bent er al langer mee bezig, maar je slaagt er maar niet in daar enige klaarheid in te krijgen. En dan ineens is er dat magische moment. Wat je op één of andere manier altijd al vaag geweten hebt, staat je ineens helder als kristal voor ogen. Wat er impliciet altijd al geweest is, treedt ineens expliciet naar buiten.
En je weet zeker dat iets je zover gebracht heeft, je minstens geholpen heeft.
Ik heb me laten vertellen dat ook in de wetenschapsbeoefening dit verschijnsel gekend is. Vóórdat iemand een nieuwe uitvinding doet of tot een baanbrekend inzicht komt, is er dat volstrekt wetenschapsvrije moment waarin de intuïtie een zeer belangrijke rol speelt in het vinden van de goede richting.
En dan ineens is er het moment waarop je verstand het geheim ontrafelt en inzicht en begrip de plaats innemen van onwetendheid en machteloosheid.
Maar “Iets” – noem het intuïtie – heeft je tot bij de poort gebracht.

Gelokt
Ik denk dat ook bij een religieuze roeping zich iets dergelijks afspeelt. Iets waar je eigenlijk altijd al mee bezig was, staat je ineens klaar en duidelijk voor ogen en je wordt daar helemaal van vervuld. Alles is anders.
Het is zoals de zon die door de wolken breekt en het hele landschap kleur en warmte geeft. Maar je weet duidelijk: ik heb dit niet allemaal zelf uitgevonden, ik ben dit niet helemaal alleen op het spoor gekomen, ik ben daarin geholpen, ik ben eigenlijk een beetje “gelokt”. En dat alles samen maakt de ervaring onbeschrijflijk. Letterlijk. De toevoeging van donder, een stem uit een wolk of verschijnende engelen is daarbij niet buitenissig. De ervaring is zo overrompelend, dat alleen mythische taal bekwaam is om ons een idee te geven van wat er gebeurt. En dat geldt voor alle momenten waarop wij iets van God gewaarworden.

Taal
De mythische taal is de enige die bekwaam is om het ontzag en de huiver uit te drukken t.o.v. Hem die de Gans-Andere is. Wij gebruiken dat woord (Gans-Andere) wel vaak, maar wij beseffen in onze tijd te weinig nog dat God inderdaad de Gans-Andere is. God is gedomesticeerd, wij praten erover alsof Hij bij ons thuis op de schouw staat. Maar wij “kennen” God niet. Weet u waarom het heelal zo ondenkbaar uitgestrekt is? Of waarom de Andromedanevel geschapen is? In ieder geval niet voor mij. En ook niet voor de mensheid. Wij weten zo goed als niets van die dingen. Het enige wat wij vanuit ons geloof weten, is dat God onnoemelijk veel van ons houdt. Meer weten wij niet. Maar er is in onze taal geen ruimte meer voor het niet-weten, het niet-kennen van God. De grootste ramp die het geloof kon overkomen gebeurde toen men vanaf de 16de en 17de eeuw de wetenschappelijke taal en methodes ook ging toepassen op het geloof. Uit die bedenkelijke koppeling kwam een eigenaardige tweeling voort: atheïsme en fundamentalisme. Een tweeling inderdaad. Want hoewel ze elkaar hevig bestrijden, zijn ze elkaars spiegelbeeld.
Beiden hebben het immers over een God die ze helemaal menen te kennen.
En die dus per definitie niet bestaat.

Zee
Dit even terzijde. Terug nu naar “Roeping” in de christelijke betekenis. In het evangelie van vandaag zegt Jezus dat Hij van zijn leerlingen “vissers van mensen” wil maken. De leerlingen tegen wie Hij dat zei waren vissers van beroep en zij zullen onmiddellijk begrepen hebben wat Jezus bedoelde. De zee was voor hen hun kostwinning. Maar tegelijk was de zee ook heel bedreigend. Er waren stormen en schipbreuken. De tol aan mensenlevens was hoog, de vis werd duur betaald. Wat Jezus bedoelt is dat zijn volgelingen de taak hebben om mensen weg te halen uit alle mogelijke onheilssituaties. Uit alle situaties die duisternis en dood betekenden voor hen.

Levenshouding
Christenen hebben dat altijd en van in het begin begrepen. Ze hebben van bij de aanvang, aangepast aan de tijd en de beschikbare middelen, een veelkleurige en onvergelijkbare waaier ontplooid aan liefdadige initiatieven, caritatieve instellingen, sociale actie en individuele menslievendheid.
Maar misschien hebben wij, zoals vorige week al werd aangehaald, er te weinig de nadruk op gelegd dat naastenliefde niet zozeer een morele verplichting is, maar de vanzelfsprekende levenshouding van mensen die geloven dat God liefde is. En dat wij precies door zo te leven, zin in ons eigen leven vinden. En ook ons eigen geluk. Ook in deze tijd zullen we dus tegen de “flow”, tegen de heersende mentaliteit moeten ingaan. Overtuigd dat er geen levenszin en geen geluk te vinden is in een puur hedonistische manier van leven, maar juist in het je dienstbaar opstellen t.o.v. anderen.
En om daarvan met ons eigen leven te getuigen.

Pagina's