Nieuws uit de parochie

55 MEISJES & JONGENS ZETTEN GROTE STAP NAAR HUN VORMSEL
ma 01 april '19

Op zondag 31 maart ’19 volgde, na de naamopgave van 18/11, een tweede belangrijke stap in de voorbereiding op het Vormsel van onze 12-jarige meisjes en jongens in de kerk van Kapellen: de Kruisoplegging. Het woord zegt het zelf: het kruis, als teken van ons geloof, als teken van hun Christen-zijn staat centraal.

Het kruis verwijst naar de woorden en het leven van Jezus. De verticale balk van het kruis wijst ons de weg naar God, die Vader is, die Liefde is. De horizontale balk van het kruis wijst ons de weg van de liefde voor elkaar, door vriendschap te tonen, maar ook door elkaar te troosten in moeilijke momenten. Op het kruispunt van de twee balken vind je Jezus.

Ondanks de overschakeling van winter- naar zomeruur was bijna iedereen goed op tijd. Het was dan ook een erg belangrijk moment: de kruisjes die ze tijdens hun vormselviering (en hopelijk dikwijls erna) zullen dragen werden gewijd. Daarna kregen ze er elk ééntje door catechisten Ingrid en Erika rond de hals gehangen.

Na de viering werden de aanwezigen in de kerk uitgenodigd op de Koffiestop. Enkele vormelingen verkochten bekers koffie (FairTrade) of fruitsap t.v.v. Broederlijk Delen. Ze zamelden hiermee 118,43 euro in.

De meisjes en jongens hebben alweer een belangrijke stap gezet in de voorbereiding op hun Heilig Vormsel op zondag 5 mei ‘19.

Wij wensen hen een dikke proficiat en wensen hen alvast een mooie Vormselviering toe!

PAARDENPROCESSIE HAKENDOVER
za 30 maart '19

logo.jpg

Op Paasmaandag 22 april ’19 wordt in Hakendover naar jaarlijkse traditie de internationaal bekende Paardenprocessie georganiseerd.

Meer info op www.pp-h.be

MARC JACOBS BINNENKORT TOT PERMANENT DIAKEN GEWIJD
wo 27 maart '19

MarcJacobs

Marc Jacobs (50 jaar) wordt op zondag 28 april ‘19, Beloken Pasen, om 15 uur diaken gewijd door Mgr. De Kesel in de Sint-Romboutskathedraal. Een gebeurtenis waar hij -samen met zijn echtgenote Marijke, zoon Sander en dochter Lise- reeds lang naar uitkeek. Marc en zijn gezin woonden enkele jaren in Kapellen en was daar o.a. actief in Samana. Op dit moment zijn ze woonachtig in Tienen. Hij werkt als bediende in een IT-bedrijf en zal zijn beroep ook na de wijding verder zetten.

Je kan Marc omschrijven als een toegewijde, intelligente en meelevende man. Een fijne luistervaardige persoon die voor iedereen klaarstaat.

Marc Jacobs: “Ik hou heel veel van de Kerk en ben zeer dankbaar voor alles wat mensen voor mij hebben gedaan. Ik heb veel geluk gehad en vind troost en geborgenheid in mijn geloof. Ik wil dat graag delen“.

Wij willen Marc alvast van harte proficiat wensen!

Meer info over de opleiding: www.kerknet.be/aartsbisdom-mechelen-brussel/organisatie/PW-diaken-opleiding

Straft God?
ma 25 maart '19

Zondag 24 maart 2019, 3de zondag van de Veertigdagentijd (jaar C)

Wij weten dat wij ooit rekenschap zullen moeten afleggen over de manier waarop wij geleefd hebben. Over wat wij deden met de kansen die wij kregen en de tegenslagen die ons troffen. Hoe wij ermee zijn omgegaan.
Ooit, aan het eind van ons leven, zullen wij daarop beoordeeld worden. Dat is ons geloof. En wie zegt beoordeeld worden, die zegt meteen ook dat de mogelijkheid bestaat dat wij te licht bevonden worden en dat wij het voor altijd verenigd worden met God ontlopen. En dat kan je moeilijk anders dan een straf noemen. De vraag rijst dan: “Straft God ook tijdens ons leven?” Iets wat toch vaak beweerd wordt. Die vraag is al veel minder gemakkelijk te beantwoorden en het liefst van al was ik er stilletjes overheen gewalst, maar dat kan niet. Het evangelie van vandaag laat dat niet toe.

Samenhang
Om te beginnen zou je kunnen zeggen dat het erop lijkt dat God wel degelijk straft, maar dan niet zozeer door een actief ingrijpen maar gewoon door de wijze waarop Hij ons gemaakt heeft. Wij steken immers zo in elkaar dat als wij voortdurend ingaan tegen wat God van ons vraagt, wij bij manier van spreken onszelf straffen. Als wij ons voortdurend te buiten gaan aan buitensporigheden op gebied van eten, drinken en seks, zullen wij niet lang gezond blijven. En als we heel gewelddadig in het leven staan zullen we waarschijnlijk ook niet oud en sereen sterven op ons bed. Iets dergelijks vind je ook terug in het geestelijk leven. Mensen die tegen hun diepste inzichten leven, hebben vaak last van hun geweten. En zelfs als dat geweten afgestompt is, geraken ze dikwijls toch nog psychisch uit hun evenwicht. Wat ook niet bevorderlijk is voor een tevreden en gelukkig leven.

Voorspelbaar
In die zin zou je inderdaad kunnen zeggen dat God ons straft voor alles wat wij laten foutlopen in ons leven. Van kleine pekelzonden tot echte misdaden.
Maar eigenlijk hangt die “straf” samen met ons gedrag. Ze is er het voorspelbare en logische gevolg van. Zoals de volksmond zegt: wie met vuur speelt moet op de blaren zitten. Als je elke dag 2 flessen sterke drank soldaat maakt en je lever gaat eraan moet je daarna niet jammeren van: Waar heb ik het verdiend, waar heb ik het verdiend?
God heeft ons zo gemaakt, wij steken zo in elkaar dat een gezonde levensstijl en een normaal, sociaal en vriendelijk gedrag zichzelf beloont. Terwijl een excentrieke levensstijl en asociaal en vijandig gedrag zichzelf bestraft.

Heidens
Iets heel anders is het wanneer ons, zonder enig spoor van eigen schuld, ongelukken overkomen, als wij een schrijnend verdriet te verwerken krijgen of wanneer iemand waar we heel veel van houden totaal onverwacht ziek wordt en sterft. Altijd weer opnieuw slaan zo’n gebeurtenissen ons met verbijstering omdat ze zo zinloos, zo willekeurig, zo verschrikkelijk onrechtvaardig lijken. Zelfs mensen die niet geloven zeggen dan: dat hebben we toch niet verdiend.
Alsof er toch ergens een instantie moet zijn die het goede beloont en het kwade straft. En voor gelovigen is dat dan nogal vlug: God. Toen men een jongetje op school eens vroeg wie God voor hem was, antwoordde hij: “God, dat is Iemand die je altijd scherp in het oog houdt om te kijken of je niet ergens plezier in hebt. Om je dan daarvoor te straffen”. Een beetje leuke, wat kinderlijk-naïeve opvatting natuurlijk. Maar eigenlijk is die hele gedachte dat God ons regelmatig straft voor onze fouten, kinderlijk, primitief en door en door heidens. En dat is minder leuk. Want die gedachte kleeft doorheen de eeuwen als een gezwel aan het godsdienstige denken van heel veel mensen.

Geen straf
Jezus maakt er in ieder geval korte metten mee. Al de risico’s die wij lopen wat betreft ziekten, ongevallen, natuurrampen enz. behoren fundamenteel bij het leven. Ze treffen op ieder ogenblik goeden en slechten, schuldigen en onschuldigen. Ze treden volkomen willekeurig op en moeten dus niet gezien worden als straf van God. Jezus maakt wel gebruik van die situatie om te wijzen op de betrekkelijkheid van alles, op de kwetsbaarheid van ons leven en op de mogelijk korte duur ervan. Gebruik de tijd die je krijgt goed, zegt Hij. Gebruik je tijd die je krijgt om iets van je leven te maken, om te groeien, om vruchten voort te brengen. Om er iets moois van te maken. Verdoe de je toegemeten tijd niet met vodden. Werk aan jezelf, groei in wijsheid en in dienstbaarheid. Zorg ervoor dat als je leven morgen plots afgelopen is, dat je er dan iets mee gedaan hebt. Dat je niet met lege handen voor God staat.
Niet iedereen krijgt dezelfde talenten en kansen, niemand van ons vertrekt aan dezelfde streep. Niet ieder van ons wordt even oud. Maar ieder van ons heeft de taak te groeien en te woekeren met het materiaal dat hij gekregen heeft.

Goddelijk geduld
En dan is er nog die oneindig rustgevende parabel over de onvruchtbare vijgenboom. God heeft oneindig veel geduld met ons. Ook in het geestelijk groeien zijn er hazen en schildpadden. Ik zie mijzelf duidelijk als een schildpad.
Maar God houdt zowel van schildpadden als van hazen.
En Hij toont zijn liefde voor mij juist in het eindeloos geduld dat Hij met me heeft.

SFEERBEELD URBAN RUN
za 23 maart '19

DSC_0113.jpgVanavond, 23 maart 2019, vond de Urban Run plaats in Glabbeek. Tijdens dit event lopen de deelnemers dwars door gebouwen, die feeëriek verlicht zijn, ook door de Sint-Niklaaskerk van Glabbeek.

VORMELINGEN GEVEN CHEQUE AAN SANT’EGIDIO
di 19 maart '19

Zaterdagnamiddag 16 maart ’19 kwamen twee enthousiaste medewerkers van Sant’Egidio België/Belgique langs op een samenkomst van de vormelingen in de kerk van Kapellen. Gledis & Tijan waren ontzettend blij en dankbaar dat ze de prachtige cheque van 1.258,62 euro in ontvangst mochten nemen. De vormelingen, hun catechisten en enkele ouders verzamelden dit fenomenale bedrag door in de Glabbeekse straten te gaan sterzingen voor het goede doel op zondag 6 januari 2019 (Driekoningen).

Sant’Egidio is een christelijke lekengemeenschap die in meer dan zeventig landen van alle continenten 60.000 leden telt. Ze zetten zich in voor de verkondiging van het evangelie en de dienst aan de armen. Op wereldschaal zet Sant’Egidio zich in voor de dialoog tussen godsdiensten en de vreedzame oplossing van conflicten.
Meer info op www.santegidio.be

Wij moeten hen helpen
ma 18 maart '19

Zondag 17 maart 2019, 2de zondag van de Veertigdagentijd (jaar C)

“De wereld is ons dorp”, schreef Prof. Baeck al in de jaren 70. En inderdaad, dankzij de media mag er zo goed als niets in de wereld gebeuren of wij weten het. Maar wat er allemaal in dat grote dorp van ons gebeurt, is niet zo fraai.
Vandaag enkele gedachten bij de campagne van Broederlijk Delen die door onze parochies gesteund wordt. Een campagne die straatarme boeren in Guatemala wil helpen om een lapje grond te verwerven, en daarop aan landbouw te doen en bijvoorbeeld wat kippen te houden voor eigen gebruik. Die boeren werken nu op reusachtige plantages die eigendom zijn van grootgrondbezitters. Op die plantages wordt 1 bepaald product verbouwd, bestemd voor de uitvoer. In Guatemala is dat koffie, op andere plaatsen in Zuid-Amerika zijn dat bijvoorbeeld graangewassen als voeder voor de dieren, die moeten zorgen voor steaks en hamburgers voor Noord-Amerika.
Het is de boeren niet toegestaan iets anders te verbouwen, ze krijgen voor hun werk een hongerloon en als ze 1 dag afwezig zijn, door ziekte van henzelf, hun vrouw of een van hun kinderen, worden ze ontslagen. En ander werk is er niet.
Toen enkele jaren geleden de koffieprijs instortte, vonden de grootgrondbezitters in Guatemala het de moeite niet meer waard en ze lieten de grond braak liggen. Maar het verbod voor de boeren om op een klein stukje iets voor zichzelf te verbouwen, bleef. Organisaties ter plaatse, die door Broederlijk Delen gesteund worden, proberen nu via bewustmaking, politieke druk en met juridische middelen te bekomen dat de arme boeren eigenaar worden van een stukje grond dat toch niet gebruikt wordt. Zodanig dat ze voor zichzelf en hun gezin aan een betere toekomst kunnen werken.

Zelfrespect
Het spreekt natuurlijk vanzelf dat het om nog veel meer gaat dan alleen maar een meer gevarieerde en gezonde voeding en een beetje geld. Wanneer zo’n uitgebuite landarbeider een kleine maar zelfstandige boer wordt, dan geeft dat een enorme boost aan zijn gevoel van eigenwaarde. Hij is geen slaaf meer die altijd maar moet buigen en knikken voor het allernoodzakelijkste voedsel voor zijn gezin, maar iemand met verantwoordelijkheid, die echt aan de toekomst van zijn gezin kan werken. Iemand die rechtop gaat, die zich misschien voor het eerst echt een mens weet omdat hij iets kan betekenen voor anderen. Speciaal voor hen die hem het nauwst aan het hart liggen, zijn vrouw en zijn kinderen. En wat geldt voor de mannen geldt natuurlijk evenzeer voor de vrouwen. Vrouwen staan er in Latijns-Amerika dikwijls helemaal alleen voor en dan blijkt dat in de strijd voor meer rechtvaardigheid, vrouwen vaak mondiger en militanter zijn dan mannen.
Wij moeten deze mensen helpen. Het is gewoon een kwestie van elementaire rechtvaardigheid. En van menselijkheid.

Kan dat?
Wij zijn altijd verontwaardigd als wij horen over de sociale wantoestanden de voorbije eeuwen hier bij ons en we zijn maar wat blij dat er nu een zekere welstand is voor bijna iedereen. Maar, omdat de wereld inderdaad ons dorp geworden is, zijn wij perfect op de hoogte van de hemeltergende corruptie, uitbuiting en onderdrukking in grote delen van die wereld vandaag.
En dat maakt ons triest en opstandig. Want wij denken dan dat wij daar zelf niets aan kunnen veranderen. Wij zijn tenslotte geen politici. En wij behoren niet tot die 1% van de wereldbevolking van wie het gezamenlijk vermogen groter is dan dat van de overige 99%.

Het kan!
Maar . . . wij kunnen wel iets doen. Wij kunnen ons bijvoorbeeld meer richten op fairtrade producten en geen luxevoedsel kopen uit exotische landen, als we weten dat ze in onmenselijke omstandigheden gekweekt zijn. En wij kunnen vooral acties als die van Broederlijk Delen steunen, acties die op een niet-gewelddadige manier aansturen op echte en duurzame hervormingen.
Wij, westerlingen, zullen in ieder geval tot een vorm van herverdeling moeten overgaan. Zelfs als we het niet doen vanuit morele verontwaardiging, dan zullen we het toch moeten doen voor onze eigen veiligheid.
Want ook voor de doodarme uitgebuite mensen van de ontwikkelingslanden is de wereld een dorp geworden: zij zien hoe wij leven. Met wat een overvloed aan mogelijkheden en comfort. Terwijl zij niets hebben, niet eens genoeg te eten.
Voor hen zijn wij de hedendaagse bewoners van burchten en luxevilla’s, terwijl zij zoals de arme Lazarus ondervoed en met zweren overdekt aan onze poort liggen.

Het moet
Als wij niet echt gaan delen met hen, komen ze het op een dag zelf halen.
Niet met honderden en duizenden zoals de vluchtelingen nu, maar met tientallen miljoenen tegelijk. Dan overkomt ons wat de Romeinen overkwam. Dan worden wij weggevaagd door kolossale volksverhuizingen. Als christenen mogen wij echter niet handelen uit angst. Als wij achter meer rechtvaardigheid en herverdeling staan, dan is dat op de eerste plaats omdat wij Jezus willen volgen. Jezus, die ons leerde dat onze naasten niet noodzakelijk verwanten of buren zijn, maar elke mens die ik zou kunnen helpen en die beroep op mij doet.
Een totaal onbekend kind dat naar etensrestjes zoekt op een vuilnisbelt even buiten Kinshasa, is evenzeer mijn naaste als mijn tante in het rusthuis die weinig bezoek krijgt. Elke mens in nood is mijn broer of zus. En heeft recht op hulp.
Pas als dat besef diep in mij leeft, mag ik mij volgeling van Jezus noemen.

VORMELINGEN MUZIKAAL AAN HET WERK
zo 17 maart '19

DSC_00092Op zaterdagnamiddag 16 maart ’19 gingen de vormelingen en hun catechisten naar de kerk van Kapellen om zich al zingend voor te bereiden op hun grote dag, nl. het Heilig Vormsel op zondagvoormiddag 5 mei ‘19. Onder de muzikale begeleiding van Jolien vloog de tijd voorbij en voor ze het wisten, stond iedereen uit volle borst mee te zingen.
Wat ons betreft, zijn we samen op de goede weg!

OVERLIJDEN LUDO MATHUES – BUNSBEEK
za 16 maart '19

Zonsondergang

Op 13 maart ’19 overleed Ludo Mathues. We nemen gelovig afscheid van hem op zaterdag 23 maart ’19 om 10 uur in de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek. We betuigen onze christelijke deelneming aan zijn familie en wensen hen veel sterkte.

Rouwbrief: https://www.ingedachten.be/nl/overlijdensberichten/overlijden-detail/13-03-2019/ludo-mathues

Pagina's