Nieuws uit de parochie

JE ONGEBRUIKTE KLEDING EN SCHOENEN…
wo 01 juli '20

WMHMet kleding en schoenen die je niet meer draagt, kan je mensen in nood helpen via de rode kledingcontainers van Wereld Missie Hulp. Stop ze in een kleine zak en bindt deze vast. Zo kan je ze het best in de bak deponeren.

Je vindt de rode kledingdepotbakken op volgende plaatsen:
– Attenrode, aan de kerk (Doelaagstraat)
– Bunsbeek, aan Jeugdhuis De Kloemp (Schoolstraat)
– Glabbeek, parking kerk (Dries)
– Kapellen, parking kerk (Dorpsstraat)
– Wever, parking kerk (Solveldweg)
– Zuurbemde, parking kerk (Bronstraat)

Wat Wereld Missie Hulp doet met het ingezamelde materiaal zie je op de afbeelding…

HOOPVOL VOORUITKIJKEN – PASTORALE BRIEF VAN DE BISSCHOPPEN VAN BELGIË
di 30 juni '20

De bisschoppen van België moedigen de christelijke gemeenschappen, óók de Glabbeekse geloofsgemeenschappen, aan om in deze moeilijke tijden creatief en solidair te blijven.

Het filmpje (3:40 min.) kan je bekijken op https://youtu.be/C5ZH0WvKOjc .

DE WEG NAAR ONZE-LIEVE-VROUW, TROOSTERES DER BEDRUKTEN
do 25 juni '20

De wegwijzer naar de kapel van de Heinkensberg had haar beste tijd gehad en daarom vroeg de Pastorale Zone Glabbeek aan het gemeentebestuur of er nieuwe exemplaren geplaatst konden worden. De gemeente ging daar graag op in; waarvoor dank!

En daarom is het dat je vanaf nu terug op fraaie wijze de juiste weg naar Onze-Lieve-Vrouw gewezen wordt…

Strijdbaar
ma 22 juni '20

Zondag 21 juni 2020, Twaalfde zondag door het jaar (jaar A)

“Wees niet bang voor de mensen”, zegt Jezus tegen zijn volgelingen als Hij hen uitzendt om over de hele wereld zijn boodschap van hoop en vertrouwen te verspreiden.
Het zijn woorden die allereerst waarschuwen voor naïef optimisme in de trant van: “Iedere mens heeft het eigenlijk goed voor”. Dat is niet zo.
Jezus kent ons door en door. Hij weet wat er in de mens steekt, zegt het evangelie. Hij weet dat mensen het soms absoluut niet goed voorhebben. Hoe dat komt, wie of wat hen zo gemaakt heeft, is een andere zaak. Maar de leerlingen moeten niet verwachten dat ze overal met grote bijval zullen worden binnengehaald. Mensen worden nu eenmaal niet graag uit hun comfortzone gehaald. Ze zetten niet graag oude ideeën en gewoonten aan de kant om plaats te maken voor nieuwe. Ook niet als dat nieuwe gaat over liefde en vrede, ook niet als dat nieuwe alleen maar hun geluk beoogt.
En als die mensen dan ook nog met macht zijn bekleed, bekijken ze al wat nieuw is met de grootste argwaan en wordt elk rimpeltje op de vijver gezien als een gevaarlijke verstoring van de rust en van de “goede gang van zaken”.
Net als hun Meester zullen vele leerlingen pesterijen en vervolging moeten doorstaan.
Net als hun Meester zullen velen onder hen worden gemarteld en gedood.

Talisman
En hier kunnen wij meteen een tweede en zeer belangrijke vaststelling doen. Je kan voor je geloof zelfs gedood worden.
Als Jezus zegt: “Wees niet bang voor de mensen”, dan bedoelt Hij dus niet: wees maar gerust, God zal het zover niet laten komen, God zal voor u opkomen, Hij zal nooit toelaten dat één van uw haren wordt gekrenkt. Er kan u niets gebeuren. Neen, dat zegt Hij juist niet. God is geen verzekering, geen beschermende talisman.
Hij zegt wel: ieder haar op uw hoofd is door God geteld. D.w.z. Hij kent u, Hij houdt van u. Maar ook: het kwaad bestaat. God neemt dat niet zomaar weg. Wat Jezus van ons vraagt is dat wij, terwijl wij dat niet te vermijden kwaad ondergaan, toch blijven vertrouwen op God. Toch blijven vertrouwen dat Hij ons draagt en koestert.
Dat uiteindelijk Hij en niets of niemand anders het laatste woord heeft.
En dat geen enkel kwaad in staat is ons te scheiden van zijn liefde voor ons.
En hier komen we natuurlijk aan een bijzonder moeilijk punt in ons christelijk geloof: het kwaad ondergaan. Het lijkt op gebrek aan moed. Je gaat het spontaan zien als een gebrek aan ruggengraat, als een zwakheid, als lafheid zelfs.
Het doet ook onmiddellijk denken aan die andere passage, waarin Jezus ons zegt: “Als men u op de rechterwang slaat, biedt dan ook de linker aan”.

Moedig
Het is een bijzonder harde noot om kraken. Omdat het ook heel onbegrijpelijke woorden zijn, komende uit de mond van iemand als Jezus.
Jezus was immers een bijzonder moedige man, heel zijn openbaar optreden getuigt daarvan. Bovendien, en het belang daarvan kan niet genoeg onderstreept worden, Jezus was geen van die ideologisch gedrogeerde fanatiekelingen die al zingend de dood ingaan.
En wier nummertje meer te maken heeft met verdwazing dan met moed.
Jezus wist zeer goed wat Hem te wachten stond en het vervulde Hem met afkeer. Hij kende angst. In de olijfhof zweette Hij water en bloed als zijn lijden en dood Hem voor ogen kwam.
Maar Hij zette door. D.w.z. Hij ging niet op de vlucht en Hij koos ook niet voor gewelddadig verzet. Neen, ook het slotakkoord lag volledig in de lijn van zijn hele leven: zichzelf wegschenkende liefde.
En dat is moedig zijn. Mensen die totaal geen angst hebben voor lijden en afzien en die blijmoedig een vreselijke dood tegemoet gaan, die zijn ofwel gedrogeerd ofwel niet goed bij hun zinnen. Moedig zijn is niet: geen angst kennen. Moedig zijn is, ondanks al je angst, toch doorzetten.

Wapens
Blijft dan natuurlijk nog de vraag, een vraag zo groot als een huis, of je dan als christen maar alle kwaad passief moet ondergaan.
Je kan toch niet geloven dat dat Jezus’ bedoeling was.
Ik denk dat de strijd tegen het kwaad juist tot het wezen van het christendom behoort. Wij worden opgeroepen om overal en voortdurend de strijd aan te binden met het kwaad in al zijn vormen. Maar wij mogen dat nooit doen met de wapens van het kwaad. Want dan wint het kwaad sowieso.
“Het doel heiligt de middelen”, is één van de meest onchristelijke uitspraken die er zijn.
Als wij valsheid met valsheid bestrijden, verraad met verraad en geweld met geweld, dan is het kwaad hoe dan ook de grote winnaar.
Wij moeten, zegt Jezus, het kwade overwinnen door het goede. Het kwade overwinnen met liefde en vergeving, met redelijkheid en verdraagzaamheid.
En zeker ook met het bedwingen van de driften en de hardheid in onszelf.

Bondgenoot
Gemakkelijk gezegd, maar aartsmoeilijk om uit te voeren.
Maar we staan er niet alleen voor. Als we ergens in ons leven God echt kunnen ervaren, dan is het wel in ons verzet tegen het kwaad.
Waarom dat kwaad er is, weten wij niet. Maar het is er. En God wil ons nodig hebben in de strijd tegen het kwaad.
Cum Deo, contra malum.” – Samen met God, tégen het kwaad.

HERAANLEG PAD PASTORIE GLABBEEK
zo 21 juni '20

Het toegangspad naar de voordeur van de pastorie (anno 1787) van Glabbeek had de laatste jaren erg te lijden onder verzakkingen. Daarom besliste de kerkfabriek onlangs om ook nu weer zelf de handen uit de mouwen te steken en het pad opnieuw aan te leggen. Op zaterdag 6 en 20 juni kwamen enkele handige harry’s (en henriette’s) samen om te klinkeren en dit onder de kundige leiding van Joris Cerulis. Het resultaat mag er zijn en vanaf nu kunnen de vele vrijwilligers en kinderen (catechese), die wekelijks passeren op de pastorie, veilig en wel hun samenkomst bereiken.

De voorbije jaren werd er trouwens heel wat geld, maar vooral enorm veel inzet van enthousiaste vrijwilligers geïnvesteerd in één van de mooiste kerkelijke gebouwen van onze gemeente. Dankjewel, lieve mensen, voor jullie aanstekelijke inzet!

Wist je dat…. de pastorie sinds kort over een eigen facebookpagina beschikt: www.facebook.com/pastorieglabbeek

OPKNAPBEURT VOOR KERKDEUR BUNSBEEK
vr 19 juni '20

De grote kerkdeur van de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek kreeg onlangs een broodnodige opknapbeurt. Door de jarenlange blootstelling aan weer en wind was de deur in slechte staat. De conservatie omvat het vernieuwen van alle eiken planken op de oude infrastructuur, waarna deze zal worden ingeölied.
Omdat de deur zich bevindt in de beschermde toren van de kerk kwam deze conservatie in aanmerking voor de standaardpremie onderhoud van de Vlaamse Overheid. De Kerkfabriek Sint-Quirinus diende daartoe vorig jaar een dossier in bij het agentschap Onroerend Erfgoed en dit laatste keurde vrij snel de subsidie goed. Hierdoor wordt meer dan de helft van de kosten gedragen door de Vlaamse Overheid.
Het resultaat zal er dan ook zijn. De oude deur krijgt een tweede leven en zal in hoge mate het zicht op de middeleeuwse toren verfraaien.

Nadat de voorbije jaren het interieur van de kerk met inbegrip van alle belangrijke kunstwerken werd aangepakt, kijken we nu verder uit naar de noodzakelijke restauratie van de beschermde architectuur van de Sint-Quirinuskerk, met name de toren, het koor en de eveneens beschermde kerkhofmuur.

OVERLIJDEN YVONNE NIJS – ATTENRODE
vr 19 juni '20

zonsondergang (Aangepast)

Op 17 juni ’20 overleed Yvonne Nijs. We nemen in beperkte kring (omwille van de maatregelen m.b.t. de corona-epidemie) gelovig afscheid van haar in de Sint-Antoniuskerk van Attenrode.
We betuigen onze christelijke deelneming aan haar familie en wensen hen veel sterkte.
Mogen we vragen om uw gebed voor Yvonne?

De rouwbrief kan u vinden op www.ingedachten.be/nl/overlijdensberichten/overlijden-detail/17-06-2020/yvonne-julia-nijs

FERM GLABBEEK OPENT TROOSTPLEK IN ZUURBEMDE
do 18 juni '20

Ferm (het vroegere KVLV) lanceerde onlangs het project “PlantTroost”. Een breed aanbod rond troost met een belangrijke rol voor lokale troostplekken. PlantTroost is een concreet antwoord van een socioculturele beweging op signalen vanuit de samenleving en van experten. Dirk De Wachter, Manu Keirse, nieuwsanker Fatma Taspinar en organisaties zoals Tele-Onthaal, CAW, VVSG en de Vlaamse minister van Welzijn steunen dit initiatief.

In Zuurbemde (Glabbeek) wordt zondag 21 juni ’20 om 15 uur één van de eerste troostplekken geopend. Een sfeervolle plek in het groen te midden van velden waar mensen, nu én lang na corona, samen troost kunnen vinden maar ook rust te midden van alle drukte.

De troostplek bestaat uit een vast paneel en een aanplanting met bloembollen. Die bloembollen staan symbool voor veerkracht & hoop.

De Troostplek is gelegen in de Delle en is te bereiken via de kasseiweg naast Zuurbemde 42 (3380 Glabbeek), dan de eerste afslag rechts nemen en volgen tot aan de vijf eikenbomen.
GPS-coördinaten: breedtegraad: 50.87645 – lengtegraad: 4.968823

Van harte welkom zondag!

TERUG SAMEN VIEREN SINDS ZONDAG
wo 17 juni '20

Sinds zondag 14 juni ’20 mogen er terug vieringen doorgaan in onze kerken, zo ook in de Onze-Lieve-Vrouw van Kapellen. Jeugdpastor Toni van de Pastorale Regio Tienen trok de boer op en polste naar reacties hierover. En wat blijkt: vele gelovigen zijn uitermate blij om, na drie maanden lockdown, terug te mogen gaan naar de kerk om eucharistie te vieren met hun geloofsgemeenschap. Zo ook coördinator Gert Janssens van de Pastorale Zone Glabbeek.

Kijk je mee naar het filmpje op https://youtu.be/DnDK8QWkSZQ ?

Geloofsoverdracht stilgevallen?
di 16 juni '20

Zondag 14 juni 2020, Elfde zondag door het jaar (jaar A)

Jezus zegt in het evangelie van vandaag: “De oogst is groot, maar arbeiders zijn er te weinig”. Als wij ervan uitgaan dat zijn woorden universeel van kracht zijn zowel in ruimte als in tijd, nemen wij aan dat ze ook voor ons vandaag bestemd zijn. Dat Hij ook tot ons vandaag zegt: trek eropuit, verkondig, win de mensen voor het geloof. Er is nood aan. Mensen wachten op u.
Nood aan? Die indruk hebben wij in ieder geval niet als we nuchter om ons heen kijken: overal onverschilligheid voor religieuze zaken, aversie tegen alles wat met te Kerk te maken heeft. Overal materialisme, overal de cultus van het geld. En terwijl in alle lagen van de bevolking en in alle leeftijdscategorieën de onwetendheid over godsdienstige zaken hand over hand toeneemt, lijkt er weinig goesting te bestaan om die leemte aan te vullen. Zelfs de interesse voor de groezelige schemerzone waarin sekten, waarzeggers en spiritisten opereren, een interesse die meestal toeneemt telkens wanneer de belangstelling voor het traditioneel geloof afneemt, ook die interesse lijkt eerder marginaal te zijn geworden.

En toch. . .
Blijkbaar is er in onze samenleving bijna alleen nog plaats voor materialisme, voor geld en voor carrière. En wie zich met andere dingen bezighoudt is, in het beste geval een softie, een leuke jongen misschien of een aardige meid. Maar ze horen er toch niet helemaal bij.
Zo lijkt het in ieder geval op het eerste gezicht. Maar ook hier is niets wat het lijkt. Een vriend van mij vertelde mij onlangs iets heel bijzonders.
Zijn zoon, een jonge gast die ook gelovig christen is, was op de wei van Rock Werchter vlak voor zijn tentje in gesprek geraakt met enkele van zijn kameraden over het geloof, over wat geloof voor hem betekent.
En, heel wonderlijk, naarmate de tijd vorderde, waren er steeds meer voorbijgangers die stopten, en zich neerzetten, vragen stelden of gewoon luisterden. Het gebeurde allemaal heel spontaan en blijkbaar voelde niemand de behoefte om op welke manier dan ook de magie van dit wonderlijk gebeuren te doorbreken.

Grote rol
Er is dus wel degelijk interesse bij jongeren en bij mensen in het algemeen, van wie wij misschien veel te vlug denken dat geloof hun kouwe kleren niet raakt. Uit bovenstaand verhaal kunnen we ook een aantal elementen opmaken die belangrijk zijn voor een goed gesprek over geloof. Het is duidelijk dat de sfeer, de omgeving, het juiste moment een grote rol spelen. Die zaken hebben wij grotendeels niet zelf in de hand. Plots zijn ze er en dan klikt het. En soms doen we ons uiterste best om de dingen goed voor te bereiden, maar het heeft blijkbaar weinig of geen effect en er gebeurt helemaal niets. Dat is dan jammer, maar je kan dan alleen maar proberen nog meer je best te doen, goed beseffend dat dát het enige is wat je kan doen. Je hebt niet alles in de hand.
Geloofwaardig
Duidelijk is ook dat diegene die het geloof wil overbrengen absoluut geloofwaardig moet zijn. Hij moet m.a.w. zelf helemaal vol zijn van wat hij vertelt.
Mensen (ook kinderen!) hebben een feilloos aanvoelen voor die dingen. Als een leerkracht godsdienst geeft maar die godsdienst zelf niet pratikeert, wéten kinderen dat, ook als niemand hen daarover inlicht.
Ook ouders die hun kinderen bijvoorbeeld naar een pensionaat sturen voor een “degelijke christelijke opvoeding” of hun kinderen verplichten naar de mis te gaan terwijl ze zelf weinig interesse tonen voor het geloof, zullen op gebied van geloofsoverdracht weinig succes boeken. Integendeel, de kinderen gaan er zich tegen afzetten.

Stilgevallen
En zo komen we bij een van de grootste problemen van de Kerk in onze huidige maatschappij: het sputteren en zelfs geheel stilvallen van de geloofsoverdracht tussen de verschillende generaties.
De traditionele kanalen die vroeger het geloof doorgaven zijn stilgevallen.
Priesters zijn er bijna niet meer. De jeugdbewegingen hebben bewust afstand genomen van het geloof omdat ze vonden dat ze moesten openstaan voor iedereen. En zo goed als alle katholieke verenigingen zijn hen daarin gevolgd.
Maar ook voor de katholieke scholen is het doorgeven van het geloof niet langer een prioriteit. En ook vele ouders voelen zich niet langer geroepen om “zich daarmee bezig te houden”, wegens te veel werk. Komt daar nog bij dat bij vele ouders die hoog opgeleid zijn de kennis van het geloof niet mee geëvolueerd is. Hun visie op God en geloof is soms even primitief en oubollig als die van veel atheïsten. En ze voelen zich gegeneerd om dat geloof door te geven aan hun kinderen.

Mobilisatie
M.a.w.: niet alleen de oogst maar ook de nood is groot. Wij moeten daarom alle gelovigen mobiliseren. Niet minder dan dat.
Het doorgeven van het geloof is vandaag meer dan ooit de taak van alle gelovigen. Als wij in West-Europa de ondergang van het christelijk geloof willen tegengaan, moeten wij resoluut kiezen voor iets dat bekend werd uit de Franse geschiedenis: de “levée en masse”, het mobiliseren van iedere gelovige.
Wij zijn geen sansculotten, wij beogen geen politieke macht.
Maar het wordt de hoogste tijd dat wij ons “hertrekken”. Wij allemaal, ieder van ons.
Er is werk aan de winkel.

Pagina's