Nieuws uit de parochie

PALMZONDAG
zo 18 maart '18

F4275a12Volgende zondag: Palmzondag. Van harte welkom in de viering om 9.30 uur in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk in Kapellen.

RONDLEIDING COMMUNICANTJES KAPELLEN
do 15 maart '18

Op dinsdagnamiddag 13 maart’18 kregen de communicantjes van Kapellen en juf Goele een rondleiding van priester Luc in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen. Zo weten ze nu heel wat meer over de glasramen, de Paaskaars, de sacristie, de kruisweg, …. en staan ze weer een stukje dichter bij hun Eerste Communie van zondag 29 april ’18.

VRIJE BASISSCHOOL DE DUIZENDPOOT BUNSBEEK ORGANISEERT KOFFIESTOP!
di 13 maart '18

Met Koffiestop willen de leerkrachten van de school het Broederlijk Delen-project 2018 een steuntje in de rug geven. Maak op vrijdag 16 maart vanaf 8.30 uur (tot 9 uur) dus even tijd voor een lekkere en (h)eerlijke kop koffie en kom naar de speelplaats van de school in Bunsbeek. Door uw bijdrage steunt u de investeringen in de tuinbouw en in het duurzaam beheer van het ecosysteem in Oeganda (campagneland ‘18).
U bent van harte welkom!

Geloof, Hoop en opium
ma 12 maart '18

Zondag 11 maart 2018 – Vierde zondag van de Veertigdagentijd (jaar B)

Een leven van alleen maar licht en liefde en warmte bestaat niet. Wij zouden overigens het licht niet eens opmerken als er ook geen duisternis zou bestaan. Je hoeft gewoon maar naar de natuur te kijken om te zien dat het mooie en het afstotelijke, levenskracht en ziekte, leven en dood, naast elkaar en door elkaar bestaan. En toch is het een geliefkoosde menselijke fantasie van te doen alsof die dingen afzonderlijk verkrijgbaar zouden zijn.
Alsof het mogelijk zou zijn je bestaan uitsluitend te vullen met aangename ervaringen, met genieten van de goeie dingen des levens, met liefde, vriendschap en genegenheid. Maar dat is inderdaad niet meer dan een fantasie. Vroeg of laat worden wij ook geconfronteerd met de donkere kant van het leven. En het is juist dan dat we sterk moeten staan. Maar als wij ons hele leven alleen maar het leuke en het aangename hebben gezocht, wanneer wij in ons leven voortdurend en bovenal op zoek waren naar feesten en genieten, dan missen wij elke weerbaarheid als het noodlot toeslaat. Dan wordt de grond ons van onder de voeten weggeslagen als het licht uitgaat, het circus verder trekt en wij in complete verwarring achterblijven. Niet begrijpend dat zo plots en onaangekondigd het feest voorbij is.

Volkerenmoord
Soms kan het licht uitgaan voor een hele natie, een hele samenleving. De eerste lezing gaat daarover. De Babyloniërs maken, vrij onverwacht, brutaal een einde aan de welvarende en zelfbewuste Joodse staat. Het land wordt leeggeplunderd, Jeruzalem verwoest, de tempel met de grond gelijkgemaakt. En al de mensen die niet werden afgeslacht worden gevankelijk meegevoerd naar kampen in Babel. Van de ene dag op de andere als het ware, gaat het licht uit voor een gans volk. Dit is geen verhaal uit een grijs mythologisch verleden. Dit gebeurt nog elke dag. Denk aan de kruisweg van het Syrische volk. Aan de uitzichtloze situatie van het Congolese volk en van zovele volkeren in Azië en in Afrika. Aan die miljoenen mensen die uitgebuit en onderdrukt worden door dieven en moordenaars die zichzelf in “president” verkleden. Denk aan de kindsoldaten en aan de ontelbare verkrachte vrouwen. Maar ook aan grote delen van de wereldbevolking die voor onze welvaart moeten werken tegen een hongerloon, die wonen in ongezonde krotten, mensen die nauwelijks dertig jaar worden.
Opdat in onze steden het nachtleven kan baden in feestelijk licht, leven mensen in grote delen van de wereld in complete duisternis.

Hoop
En toch, als je beelden ziet uit die landen, dan is er iets dat altijd weer opnieuw enorm opvalt: die mensen zijn nooit depressief of wanhopig. Ze lachen bijna altijd. Blijkbaar hebben zij iets behouden wat wij verloren hebben: hoop, vertrouwen, geloof. En het is precies dat: hoop, vertrouwen en geloof, dat de profeet de bannelingen wil meegeven nu hun wereld helemaal instort. En de overtuiging dat alleen hoop en geloof hen nog kan helpen. Wat geldt voor hele volken geldt natuurlijk ook voor ieder van ons als individu. Het feit dat wij welvarend zijn en voortdurend bezig met het aangenamer maken van het leven voor onszelf en diegenen die ons dierbaar zijn, maakt ons nog niet immuun voor het onverwacht en genadeloos toeslaan van het duistere in ons leven. Er bestaat geen verzekering tegen die dingen. Ineens, terwijl ik nog net zit te denken hoe gelukkig ik eigenlijk ben, word ik in de steek gelaten door mijn partner. Of mijn dochter wordt heel erg ziek, met weinig kans op genezing. Of ik geraak door een financiële tegenslag helemaal aan de grond en ik moet lijdzaam toezien hoe juist mijn beste vrienden van vroeger mij plots gaan behandelen of ik de tering heb.
Wie gaat mij dan redden in zo’n situatie? Wie of wat gaat mij helpen in zo’n duister moment, waarin ik ineens de ene ramp na de andere wel lijk aan te trekken?

Opium
Niet mijn geloof in God, want dat heb ik dan ondertussen onderweg al helemaal kwijtgespeeld. Maar ook niet de hoop en het vertrouwen, want die had ik juist gesteld in de dingen die mij nu ontvallen zijn. Misschien ligt hier wel de echte oorzaak van de doffe ellende achter de Hollywoodfaçade van het rijke Westen. De wanhoop, de uitzichtloosheid, de golven van zelfmoorden. Er is nog zo weinig hoop. Of beter: wij stellen al onze hoop op dingen die ons vroeg of laat ontvallen. Moeten wij dan uiteindelijk toch terug naar God? Ik denk dat het enig goede antwoord is: ja. Maar is God dan niet een soort opium, om de pijn te verzachten? God kan daar heel zeker voor “gebruikt” worden, vooral in tijden van uitzichtloze armoede. Maar het is goed dat wij ons daar niet achter proberen te verbergen. Wij leven in de 21ste eeuw. Vandaag is onze welvaart ons opium geworden.

God alleen
Je moet eens letten op de criteria als er onderzoeken gedaan worden naar wie de gelukkigste landen en nationaliteiten zijn op deze aarde. Die criteria zijn een hoog inkomen, een vaste job, goed onderwijs, veel vrije tijd, veel kunnen kopen. Maar … dat zijn juist de idealen van de consumptiemaatschappij. Ons hedendaagse opium. Dat zo’n “gelukkige maatschappij” ook het hoogste aantal depressies en zelfmoorden telt, daar worden blijkbaar geen vragen bij gesteld. Maar daar gaat het juist wel om!
Wat als juist dat waar wij al ons vertrouwen op stellen ons komt te ontvallen? Wat als de drugtoevoer stopt, de opiumpijp gebroken is, het infuus verstopt geraakt? Dan is er alleen nog God die de toekomst voor ons kan openbreken. Dan is er alleen nog geloof en vertrouwen op God dat ons kan rechttrekken. God zorgt niet voor allerlei hebbedingen die wij zo graag willen hebben. Maar Hij biedt ons toekomst, wat oneindig veel belangrijker is.

KERKFABRIEK MAAKT BOUW ASSISTENTIEWONINGEN MEE MOGELIJK
vr 09 maart '18

De kerkfabriek en de parochie Sint-Niklaas Glabbeek verkochten eind 2015 respectievelijk een weide en een oud schoolgebouw naast de pastorie, om de bouw van niet minder dan 28 assistentiewoningen (in de volksmond “serviceflats”) voor 65-plussers mogelijk te maken. Deze woningen zijn een eerste stap voor senioren die deels zelfstandig kunnen wonen, maar waarvoor een aantal gemeenschappelijke diensten (poetshulp, warme maaltijden, thuisverpleging, een gemeenschappelijke ruimte, …) onontbeerlijk zijn.
Sinds kort zijn deze woningen in “ ’t Fruithof” afgewerkt en kunnen geïnteresseerden een woning kopen/huren.

Een kerkfabriek is een openbare instelling, opgericht door de Belgische overheid en functionerend binnen de burgerlijke wetgeving, die in de eerste plaats belast is met het beheer van de middelen als “goede huisvader” voor de uitoefening van de eredienst binnen een parochie/dorp. De kerkfabriek toont door haar inzet in onder meer bovenstaand dossier, dat ze een verantwoordelijkheid opneemt, die uitstijgt boven de haar wettelijk opgelegde taken.

Meer op https://www.immoweb.be/nl/zoekertje/nieuwbouw-appartement/te-koop/glabbeek/3380/id7342689

 

KERKENBELEIDSPLAN GLABBEEK GOEDGEKEURD DOOR AARTSBISDOM EN GEMEENTERAAD
do 08 maart '18

In lijn met de Vlaamse regelgeving binnen het onroerenderfgoeddecreet stelden het centraal kerkbestuur Glabbeek en priester Luc Thiry, in nauw overleg met de zes parochies (Attenrode, Bunsbeek, Glabbeek, Kapellen, Wever en Zuurbemde), haar inwoners en de Intergemeentelijke Onroerende Erfgoeddienst Portiva, een kerkenbeleidsplan op. Dit plan geeft een langetermijnvisie weer voor alle gebouwen die gebruikt worden voor de eredienst. De opmaak van zo’n plan heeft enkele voordelen. Zo kunnen de noodzakelijke subsidies verkregen worden voor het beheer en onderhoud van de kerkelijke infrastructuur. Maar een plan dat is opgesteld na lokaal overleg zorgt er ook voor dat alle neuzen in dezelfde richting wijzen.

In het kerkenbeleidsplan werd de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen als “zondagskerk” aangeduid en zal de eucharistieviering in dat Godshuis élke zondag (9.30 uur) doorgaan. De kerkelijke functie van de vijf andere kerken blijft wél behouden (doopvieringen, huwelijken en uitvaartplechtigheden), maar er zullen geen wekelijkse misvieringen meer plaatsvinden. Er wordt tevens voorzien dat in deze kerken nevenactiviteiten (muzikale optredens, tentoonstellingen, filmavonden, …) kunnen doorgaan. Ook de kapel op de Heinkensberg zal haar functie behouden: bedevaartsoord, wekelijkse gebedsviering en de jaarlijkse drukbezochte festiviteiten op 15 augustus (Maria-Tenhemelopneming).

Verschillende vergaderingen vonden plaats in de loop van 2016 en 2017 tussen het centraal kerkbestuur en de lokale kerkfabrieken. Ook de inwoners/parochianen werden betrokken door o.a. samenkomsten waarop zij werden uitgenodigd via flyers, facebook, website, parochieblad, …

In de komende maanden wordt er een stuurgroep opgericht voor de zes kerken met daarin vertegenwoordigers van de kerkfabrieken, centrale kerkraad, gemeentelijke vertegenwoordiger, Portiva, middenveld organisaties, experten en lokale bevolking. Deze stuurgroep zal de onderzoeken naar mogelijke toekomstige neven- en herbestemmingen aansturen, opvolgen en begeleiden.

Geeft bidden resultaat?
di 06 maart '18

Zondag 4 maart 2018 – Derde zondag van de Veertigdagentijd (jaar B)

Het hele verhaal van Jezus die de kooplieden uit de tempel jaagt leent zich uitstekend voor een meeslepende actiescène in een film. Een opvallend ongewone scène overigens. Jezus, die doorgaans een toonbeeld van zachtzinnigheid is en van tact, is hier blijkbaar zijn emoties niet te baas. De aanblik van de hele tempelhandel maakt hem woedend. En met enkele allesbehalve zachtzinnige gebaren jaagt hij de geldwisselaars en de handelaars van het tempelplein. Dankbaar materiaal natuurlijk voor iemand die daar een film wil over maken, of zelfs gewoon maar een reportage: ligt vanzelf goed in de markt. Maar wat moet je daar in godsnaam mee als je erover moet preken in deze tijd?

Flauw
Het gaat immers over een gebruik dat nu allang niet meer bestaat: het offeren van dieren in de tempel. Opdat je die dieren niet van thuis zou moeten meeslepen, kon je ze daar ter plaatse gewoon kopen. Wij doen dat nu niet meer. Het was een barbaars gebruik. Maar het was allemaal wel prima georganiseerd. Maar wat moet je met dat gegeven in onze tijd?
Je zou als predikant natuurlijk wel een paar flauwe opmerkingen kunnen maken over de kraampjes in Scherpenheuvel en de winkeltjes in Lourdes maar daar zit, denk ik, niemand op te wachten. Of we zouden een stevige boom kunnen opzetten over het geld van de kerk, de rijkdom van de Vaticaanse musea, de soms overdreven pracht van de gebouwen. Maar ook dat is weinig overtuigend. En in onze tijd bovendien ook erg hypocriet.
Dit is een tijd immers waarin wij met heilig respect opkijken naar voetbalsterren. Die alleen maar voor wat amusement zorgen. Maar die met één jaarwedde het hele Vaticaan kunnen opkopen. Goed. Maar zo komen we er natuurlijk niet.

Wending
Maar wat kan ik dan wel zeggen over die “tempelreiniging” van Jezus? Misschien maakte Jezus hier, zonder er uitdrukkelijk over te spreken, een einde aan het brengen van dierenoffers. Dierenoffers, waar heel de tempelcultus rond gebouwd was. Je hoort daar nooit uitdrukkelijk over spreken, maar het zou wel eens kunnen dat Jezus hier definitief een streep onder trok. Feit is in ieder geval dat er geen enkele melding bestaat waaruit je kan opmaken dat Jezus ook zo’n offers bracht, terwijl hij zich toch veelvuldig in de tempel ophield. En zeker is ook dat na hem zijn volgelingen, de christenen, nooit dierenoffers gebracht hebben.
Met Jezus verdween dus dat hele slachtgedoe dat al duizenden jaren aan de religie vastkleeft. Waarschijnlijk staat het verhaal van de tempelreiniging op dezelfde hoogte als dat van het offer van Abraham. Zoals het verhaal van Abraham die zijn zoon Isaak moest offeren duidt op het in Israël gerijpte inzicht dat mensenoffers uit den boze waren, zo betekent het verhaal van Jezus en de kooplieden voor de christenen het duidelijk teken dat ze ook geen dieren moesten offeren. En misschien komen we hier toch bij de diepere betekenis van het verhaal: het gaat over onze relatie tot God. Over hoe wij moeten bidden. Of en hoe wij God kunnen vermurwen.

Pervers
Nu, hoe je de zaken ook draait of keert en ze probeert te vergoelijken, je kan er niet omheen dat heel die offercultus een zeer ordinaire koopmansmentaliteit uitstraalde, zo van: voor wat, hoort wat. Ik offer je dit, en dus krijg ik dat. Maar zo handel je natuurlijk niet met God. En nochtans is dit soort “godsdienstigheid” zo oud als de mensheid zelf. Ook vroeger al was de ultieme droom van de mens: zelf God zijn. En dit komt natuurlijk aardig in de buurt. Als ik immers door het brengen van de juiste offers op de juiste manier, God aan mij bindt, God verplicht om mij te geven wat ik Hem vraag, dan ben ik natuurlijk God en is God alleen maar mijn knechtje. Het is die perverse koopmansmentaliteit binnen de religieuze context die Socrates al hekelde bij de Atheners. En daarom werd Hij ook veroordeeld tot het drinken van de gifbeker. Wegens vermeende goddeloosheid. Hoewel hij een van de meest godsdienstige mensen ooit was.

Ingebakken
Om maar te zeggen hoezeer dit perverse “zaken doen met de goden” altijd al verward werd met religiositeit. Ook christenen trappen daar nog regelmatig in. Het zit gewoon in ons, mensen. Als wij iemand kennen die invloed heeft, die veel kan, dan verwachten wij ook dat die iemand regelmatig “iets voor ons in orde brengt”. Zo draait de wereld nu eenmaal. En God is iemand die per definitie alles kan. Als Hij wil. En een geschenkje helpt, dat is algemeen geweten. Ach, wij hebben ook wel onze goeie momenten. Wij zijn niet altijd of zelfs niet vaak kleine “fiksers”, petieterige “arrangeurs”. Maar in ieder van ons zit toch ook wel een koopman. Ieder van ons, of we dat graag horen of niet, is een Hollander in het diepst van zijn gedachten. En heel vaak wordt ook God vanuit die mentaliteit benaderd: voor wat, hoort wat.

Hamvraag
Verliest het smeekgebed dan elke zin en kan je dan beter helemaal niets vragen aan God? Natuurlijk wel. Heel de Bijbel is één grote aansporing om God te bestormen met je vragen, Hem je verdriet, je zorgen en je noden voor te leggen. En zeker ook om God beloftes te doen. En ze te houden. Ook als we niet krijgen wat we vragen. Want dat is de negenproef: hoe reageren we als we niet krijgen wat we vragen? Als een verongelijkte commerçant, die boos is omdat de investering niets opbracht? Of als een echte gelovige, vol respect voor Gods wil, die blijkbaar niet altijd samenvalt met de mijne maar waarbij ik er rotsvast op blijf vertrouwen dat God van mij houdt en het goed met mij voor heeft? En dan de ultieme vraag: kan mijn gebed God bewegen om mij te helpen? Heeft bidden zin? Het antwoord is: ja. Wij moeten ons geen illusies maken: Gods wil gebeurt altijd. Maar God heeft oneindig veel wegen en mogelijkheden om zijn doel te bereiken. Hij kan zijn doel bereiken, zijn wil volbrengen en zijn wegen verleggen op een manier die helemaal tegemoetkomt aan ons gebed.

SOLIDAIRE MAALTIJD 2018
zo 04 maart '18

Vanmiddag organiseerden de zes Glabbeekse parochies reeds voor de 20ste keer een solidaire maaltijd in zaal Glazuur te Glabbeek. Meer dan 130 mensen waren van de partij ten voordele van Broederlijk Delen. De deelnemers steunden op deze manier inhoudelijk en financieel de campagne van Broederlijk Delen; dit jaar stond Oeganda als gastland in de kijker. Maar mensen gaan ook samen aan tafel, omdat het als gemeenschapsgebeuren een mooi symbool is van de wereld die ze willen: een bewoonbare plaats voor iedereen.
Het menu: wintersoep en goulash met kroketjes. Als dessert werd een vitaminerijke fruitsla geserveerd.
Een 30-tal vrijwilligers, waaronder enkele nieuwe gezichten, zorgden voor een vlot verloop van de organisatie en een vriendelijke bediening.
Ook de stand van Oxfam-Wereldwinkel Kortenaken mocht weer gezien worden!

Wij willen de aanwezigen en de medewerkers graag danken voor hun steun en inzet!

VORMELINGEN MUZIKAAL AAN HET WERK
za 03 maart '18

fotoSamen met de vormelingen kijken we meer en meer uit naar de grote dag van het Heilig Vormsel.
Op zaterdagvoormiddag 3 maart gingen de vormelingen en hun catechisten dan ook met de hele groep naar de kerk van Kapellen, om ons al zingend voor te bereiden op de volgende grote stap. We herhaalden enkele liedjes die we op het bezinningsweekend in Scherpenheuvel leerden kennen, maar ook een paar nieuwe liedjes passeerden de revue: de tijd vloog voorbij en voor we het wisten, stond iedereen uit volle borst te bidden. Zelfs de vormelingen die niet graag uit hun bed kwamen op de besneeuwde zaterdagochtend, deden na een tijdje enthousiast mee op het ritme van de muziek.
Wat ons betreft, zijn we samen op de goede weg!

GEEN PAROCHIEBLAD ONTVANGEN DEZE WEEK?
do 01 maart '18

logo_kerklevenMededeling van Kerk & Leven: Door de staking van dinsdag en door een panne aan een van de afwerkingsmachines bij de drukkerij zijn een aantal postrondes deze week niet tijdig bij de Post geraakt.
In deze postrondes zitten ook bladen van de editie Glabbeek. We doen er alles aan om deze bladen morgen te bezorgen.

Wij verontschuldigen ons voor dit ongemak.

Pagina's